Narrator

14 Ocak 2012 Cumartesi günü Istanbul ve çevresinde elektrikler neden kesildi?

2012-01-21T09:06:00.003+02:00

Değerli Arkadaşlarım,

14 Ocak 2012 Cumartesi günü meydana gelen elektrik arızasının analizi şöyledir.

İstanbulun iki tarafı Adapazarı’ndan Edirne’ye kadar bu bölgelerde kurulu bulunan üretim kapasitesi ve bu bölgeye enerji taşıyan mevcut 400 kV enerji iletim hatlarının ikisi beraber toplam kapasitesi bu bölgenin tüketimini karşılayacak seviyededir. Önemli olan anılan bu bölgedeki üretimin dışında buraya gelecek enerjinin nereden geleceğidir.

Enerjinin akış yönünü kendi haline bırakırsanız en kısa yolu teknik tabirle en küçük direnç yolunu takip eder. Burada da böyle olmuştur.

Daha önce bu bölgedeki üretimin dışındaki ilave enerji Adapazarı'nın doğusunda gelirken bu defa Çanakkale, Bandırma tarafında yeni kurulan santralların üretimi kısa yolu tercih ederek Bursa - Adapazarı 400 kV hatlarının üzerine yüklenmiştir.

Mevcut hatlar Bandırma ve Çanakkalede kurulan ve kurulacak santrallar için N-1 kriterini yani arızadan açan hat açtığında onun kapasitesini karşılayacak kadar yeterli değildir.

Elektrik teçhizatının hat olsun,trafo olsun arıza yapması son derece doğaldır. Önemli olan N-1 kriterinin hatta N-2 kriterinin yani yedeklemenin yapılmasıdır. Çanakkale, Bandırma önemli bir üretim bölgesi olmuş ve büyümeye devam etmektedir.

Çözüm TEİAŞ'ın yatırım programında olan Çanakkale boğaz hattı deniz kablolarının ve iki tarafındaki enerji hatlarının ve hatta daha fazlasının yapımdır. Bununla hem anılan bölgedeki santralların üretimi gerçekleşir hemde istanbul ve civarı emniyetli olarak beslenir.

Bandırma'dan, Trakya Unimar Ambarlı arası deniz altı 400 kV HVDC kablo en uygun çözümdür. Böylece Çanakkale ve Bandırma bölgesi büyük bir enerji üretim bölgesi olur hem de Avrupa ile de daha rahat çalışılır. Bir kaç yıllık enerji kaybının kazancı projeyi finanse eder.

Eğer TEİAŞ yapmaktan çekinir ise, Yap işlet de bu modele yakışır çünkü enerjinin gideceği en kısa yol burasıdır. Bu hat hiç enerjisiz kalmaz.

İKİTELLİ Yük Tevzi Bölgesi, tüm Trakyayı kapsar, saatlik puantı en çok tüketimin olduğu mevsimin en çok tüketimin olduğu saatte 6000 MW dolaylarındadır. Aynı bölgenin kurulu gücü ise 4700 MW dolaylarındadır.

Arızanın olduğu gün ve saatte Trakya’da bazı santraller devre dışı veya düşük kapasiteyle çalışıyor olabilir, ama tüketim de yıllık puanttan düşüktür. Puant olsa dahi Anadolu yakasından Trakya’ya aktarılacak güç 2000-2500 MW dolaylarındadır.

Arıza Trakya bölgesinde üretim kapasitesi yetersizliğinden kaynaklanmıyor. Adapazarı TM’de bara boşalması nedeniyle TRAKYA ve İSTANBUL ANADOLU YAKASI nın toplam tüketimini karşılayamamaktan kaynaklanıyor.

Yaşanan sorunun temelinde birçok neden var, ama ilk olarak mevcut verilerle arızanın GÖRÜNÜR nedenine bakalım.

380 kV’luk iletim seviyesinde Bursa ile bahse konu bölge arasında iki adet hat var. Bursa- Adapazarı ve Bursa –TEPEÖREN (Gebze). İlginç ve tartışmalı bir uygulama olarak Bursa Tepeören hattı aynı zamanda Adapazarı TM’ye de bağlı.

T-bağlantı var. Normal şartlar altında Bursa’daki arıza nedeniyle Adapazarı'nda ve Gebze'de koruma sistemi kesicileri açtırır Adapazarı'ndan batıya olan diğer iletim kanalları devrede kalır ve buna ilaveten Enka Santralları ile Doğudan iletilen güç Adapazarı dışındaki 380kV’luk hatlarla birlikte tüketimi karşılayabilir veya hat açmasının etkisi daha az olur. Ama böyle olmuyor.

ADA TM de hat kesicisinin aç(a)maması nedeniyle Ada TM de bara boşalıyor ve sadece Bursa yönünden gelen enerji değil, ADA üzerinden nakledilen enerji de iletilemiyor. Muhtemelen diğer hatlar da aşırı yükleniyor ve arıza büyüyor.

Yanıtlanacak birçok soru var. Basitinden başlayalım:

380kV hatta T-bağlantı yapılması koruma sisteminin doğru çalışmasını etkilemiş midir?

Ada TM2’de kesicinin açmaması işletme-bakım sorunu mudur?

İstanbul’un tüketimi için diğer imkanlarda kullanılarak dengeli ve risksiz bir besleme konfigürasyonu imkanı varken neden ADA- Bursa hattı hayati öneme sahip bir konuma gelmiştir?

Yetersiz iletim kapasitesi olması halinde “Piyasa Mekanizmaları “ dahilinde gerekirse maliyeti ödenerek kısıt yaratmayacak bir önlem alınmış mıdır?

Bölgedeki santrallar yeterli olarak çalıştırılmakta mıdır, yoksa sadece maliyet mülahazasıyla bazı santrallar üreticiler tarafından olması gereken düzeyden daha düşük kapasiteyle çalıştırılmaktamıdır?

Kamu santrallarına pahalı gaz verilmesi bir etken midir?

İstanbul yöresini besleyecek yatırımlar gecikmiş midir?

ADAPAZARI’nın devreden çıkması sebep değil, geliyorum diyen olayı yaratan birçok nedenin bir sonucudur.

Olayı sadece iletim hattı yatırımının eksikliği olarak görmek ve çözüm olarak sadece iletim hattı yapmayı önermek bence bizi doğru yöne götürmez. Doğal olarak İletim kapasitesini artırmak, varsa darboğazları gidermek için yatırım yapmak gerekir ve bugünki lisanslama anlayışının sonucu olarak Güney Marmarada gelişen üretim kapasitesinin yük merkezlerine aktarılması için iletim yatırımları kaçınılmaz olmuştur. Ancak iletim hattı yapmak iyi bir iletim planlaması gerektirir.

iletim planlaması, üretim kaynaklarını, tüketimi, kayıpları.. v.b. tüm faktörleri dikkate alan modeller kullanılarak bilimsel olarak yapılır. Aksi takdirde, sadece işletmeci gözlüğü ile bakılarak yapılan iletim yatırımları bazen kaynak israfından başka bir sonuç vermez.

Hattı yaparsınız sonra bakarsınız ki yük akmıyor, bunun örnekleri çoktur. Sadece haritaya bakarak “ burası boş görünüyor hat yapalım” diyen nice etkili ve yetkili gördük. Denilebilir ki, TEİAŞ ne duruyor planlamayı yapsa?

TEİAŞ’ta iletim planlaması artık büyük bir sorun. Merak edenler araştırsınlar, iletim planlaması birimi eskiden nasıldı şimdi nasıl. Kaç kişi kaldı orada ve hangi yöntemlerle planlama yapılıyor? TEİAŞ sisteme bağlanmak isteyen binlerce MW’lık başvurulara cevap vermek, yapılıp yapılmayacağı belli olmayan yüzlerce santral için bağlantı çözümleri bulmakla meşgul.

50-60 bin MW’lık bağlantı görüşü de vermiş durumda, yani 2020’lerde ihtiyaç duyulan kapasite şimdiden “kapatılmış” durumda.

Yeni başvurular geldiğinde, birçoğu sanal gaz kaynaklarına dayanan, gerçek dışı projeler için sanal hatlar, trafolar ortaya çıkıyor. “Böyle bir yöntemle iletim sağlıklı olarak planlanamaz, gelişemez diye”, ciddiye alan yok.

Plan da neymiş, hele bir tereddüt gösterilsin, derhal müdahele... Bu arada olan gerçek yatırımcılara oluyor. Sonuç olarak iletim sistemi uzun dönemli plan yok artık! Bunda “Piyasa herşeyi çözer” plana ne gerek var diyen, TEİAŞ plancılarını bir engel gibi görüp onların tasfiyesini hararetle isteyen ve sağlayan lisanslama kurumunun hiç katkısı yok mu acaba?

iletim tesisi yapmak için Yİ modelinin kullanılması önerisi belki bir çözüm yolu olarak cazip görünebilir. Ancak bu hatların planlaması doğru yerde doğru yöntemlerle yapılmasını sağlayabilecek ortam var mı. 2000 öncesi BOT furyasını düşünün. Herhangibir planlamaya dayalı olmayan yüzlerce müracaat, üstelik hepsi alım- ödeme garantili.

Önceden ihtiyaç olan yerlerde kamunun yatırım yapamama sorunundan ortaya çıkan boşluğu gidertmek için başlatılan uygulama, daha sonra isteyenin istediği yerde santral kurma projelerine dönüştü. Hele isteyen “yetkili ve etkili” ise red olmaz. Temel anlayış değişmez, bu uygulama da benzer sonuçlara yol açabilir.

İletim kapasitesinin yaratılması sorunu çözmüyor. Mevcut iletim şebekesinin işletilmesi,teçhizatın bakımı, onarımı işin ehli bir işletme yönetimiyle mümkün. Siyasi bağlantıları nedeniyle “yetkili” konuma getirilenler, liyakatı olmasına rağmen iş bilmezlerin altında görev yapmaya çalışan veya dayanamayıp ayrılan kadroların yarattığı boşluk gelecekte daha büyük sorunlara yol açacak.

Yüzlerce katılımcının/ üretici, dağıtıcı v.b. bulunduğu serbestleşen bir piyasa ortamında, onların enerjilerini, daha doğrusu dolarlarını, taşımakla yükümlü olan İletim şebeke işletmeciliğinin eskiden çok daha fazla güçlü bir yapıya kavuşturulması gerekir. Aksi takdirde daha karmaşıklaşmış olan sistemde arz güvenliğini tehlikeye atmak bir yana, maddi sonuçları ağır olan tazminat taleplerinin ve oluşan dengesizliklerin piyasada oluşturacağı yüksek fiyatların sebebi olursunuz.

Strateji belgesi hazırlanırken TEİAŞ’ın özerkleştirilmesi, 233 sayılı kararname sınırlarından kurtulması için yapılan öneriler, Hazine Müsteşarlığı tarafından reddedildi. Yine de o belgeye TEİAŞ’ın güçlendirilmesine ilişkin bir iki cümle- ama özerkleşme değil- konulabildi.

Durum sadece şebekenin düzgün işletilmesi ile bitmiyor. Daha da önemli bir etken üretimden tüketime kadar tüm faaliyetleri kapsayan sistem işletmesidir. TEİAŞ sadece iletim şebekelerini işletmekle kalmıyor aynı zamanda sistem operatörüdür. Elektrik enerjisinin kendine has özellikleri nedeniyle, yük tevzii faaliyeti, sadece piyasa dinamiklerine göre değil, sistem emniyeti ve güvenilirliği kriterlerine göre yürütülmek zorundadır. Piyasanın serbestleştirilmesi, Sistem işletmeciliği açısından bu durumu değiştirmiyor.

Sadece bu faaliyetleri yürütürken ve üretim programlarını yaparken, piyasa koşullarında oluşan duruma uygun olarak, gün öncesi piyasası, ikili anlaşmalar v.b. dikkate almak durumundadır. Gerek yardımcı servis anlaşmaları, gerekse gün içi işletme talimatları vasıtasıyla sistem güvenliğini ve enerji kalitesini sağlamak sistem işletmecisinin görevi. Eskiden yapması gereken işlemleri şimdi maliyetini ödeyerek, daha doğrusu tüketiciye ödeterek, yapmak zorundadır.

Eğer sistem açısından risk teşkil ediyorsa İstanbul bölgesinin enerjisini Güney Marmara santrallarıyla sağlamak iletim açısından risk oluşturuyorsa, Trakya’daki santralların veya diğer hatlardan nakledilecek enerjiyi sağlayan kaynakların daha çok üretim yapması ile bu risk azaltılabilir.

Eskiden, her şey TEAŞ bünyesinde iken böyle yapmıyormuydu? Şimdi de aynısını yapmak zorunda, ama çalıştırmadığı veya çalıştırdığı santralın maliyetini, piyasa koşullarında, ödeyerek. Ancak bunu şeffaf, her katılımcının bilgisi dahilinde yapmak zorunda, aksi takdirde büyük şaibeler doğar.

Gelelim üretime. Söylentiye göre, EÜAŞ kendine uygulanan gaz fiyatı özel sektör santrallarına uygulananın İKİ KATI olması nedeniyle, bölgedeki bazı doğal gaz santrallerinde yeterli üretim yapmıyor. EÜAŞ Termik santrallarının kapasite faktörü 2011 yılında ortalama %50 görünüyor. Acaba bu olayda, bu durumun etkisi ne kadar?

Olayın kökeninde tek bir neden yok. Sebebi sadece bir kesiciye veya Bursa’daki gerilim trafosuna yükleyip, sorumlusuna göstermelik ceza vermek çözüm değil. Lisanslama uygulamalarından planlama kavramının reddine, İletim planlamasındaki açmazdan, tesis yatırımlarının yapılmasındaki idari ve teknik sorunlara, gecikmelerin nedenlerine; üretim planlamasından, piyasa ve sistem işletmesindeki sorunlara ve nihayetinde doğal gaz kısıntılarından fiyatlandırma politikalarına kadar herşey iç içe.

Her şeyin üstünde de liyakata dayalı olması gereken personel politikalarının çoktan beri terkedilmiş olması ve mesleki tecrübe/ liyakat yerine çok daha farklı kriterlerin ön plana çıkması. Asıl sorun bunların bir bütün olarak görülememesi ve her olayı münferit olarak görüp palyatif tedbirlerle geçiştirilmesi anlayışından kurtulamamız.

TEİAŞ’ta herşeye rağmen görevlerini yerine getirmeye çalışan, yaşanan saçmalıkların acısını içlerinde duymalarına rağmen ellerinden birşey gelmeyen arkadaşlara sabırlar diliyoruz.

Eskiden enerji planlaması DPT ve TEK-TEAŞ-TEİAŞ tarafından ciddi hesap ve modellemeler ile yapılırdı. Gözetilen sadece üretim-tüketim dengesi değildi.

İletim sistemi ve tedarik zinciri bir bütün olarak düşünüldüğünde sistem'den bir anda çıkacak önemli ve büyük bir unsur, diyelim bir santral 1200 MW, diyelim bir nakil hattı 1200 MVA kapasiteli, diyelim bir trafo 250 MVA gibi...

İyi bir elektrik sisteminde olması gereken hedef, voltajın istenen değerlerde, frekansın uygun band içinde ve tabiiki talebin her noktada ve tam olarak karşılanmasıdır. Bu nedenle, sistemde sıcak ve soğuk yedekler bulunur ve kimi hesaplarda bu yedekler %20-30'lara kadar çıkar.

Herşey yolunda iken, rüzgar yok, sular bol, karlı buzlu hava yok, kömür gemileri gelebiliyor, gaz her hatta akabiliyor iken... Sistemin normal işletme koşulları, yedeklere ihtiyaç olmadan dengede durur. Ancak, birkaç unsur olumsuza gidince, o zaman gerçek planlamanın ve yönetimin önemi ortaya çıkar.

Türkiye halen %6-8 arası yıllık artışla büyürken, tüm altyapısını ve büyümesini bitirmiş Avrupa'nın yenilenebilir hedeflerini ve verimlilik hedeflerini kendimize de aynen koyup çabalarken, yukarıda anlattığımız işin temelini sağlamalıyız.

Enerji üretiminde nasıl ki Yap-İşlet modeli çalışıyorsa önemli bölgeler arasındaki linkler için de Yap-İşlet modeli düşünülebilir. Nasıl ki üretim santralı sıcak yedek kapasitesiyle bedel alabiliyorsa; bir enerji nakil hattı da sürekli emre amade tutularak kapasite bedeli alabilir. Fikren buna hazırlıklı olmak gerekir.

Tarih tekerrürden ibarettir. 2000'li yılların başında yine böyle kış şartlarında Istanbul ve Trakya'daki olayları hatırlayalım.. “Ne yaptık o zamandan bu zamana” bir muhasebesini yapalım...

Selam Saygı ve Dostlukla.

Haluk Direskeneli

2012 Enerji ve ALTYAPI Tahminleri/ Beklentileri

2011-12-09T10:37:00.020+02:00

Değerli Arkadaşlarım,

Bu makale ile sizlere 2012 yılı enerji ve alt yapı tahminlerimi sunmak istedim. Ekonomi beklentilerle yönetilir, önce beklentilerimizi bilelim, arkasından tahminlerimizi yapalım, üyelerimizi bilgilendirelim, bunlara göre sonra pozisyon alalım. 2012 yılı tahminlerimiz neler? Ben biraz tahmin yapayım, arkasını dilerseniz/ eğer isterseniz siz getirin...

1. Şehirlerarası hızlı tren projeleri bizler için önceliklidir, kamu yararı vardır, her platformda destek verelim, programlarda öne alınmasını sağlayalım, Bu arada Projelerin ulusal elektrik sistemine getireceği ek darbeli yükün hesabını ciddi olarak yapalım.

2. Mersin Akkuyu Nükleer santral inşaatı konusunda Ruslar ciddi ticari proje finansmanı sıkıntısı yaşayacaklar, çünkü proje ticari olmaktan çıktı, tamamen siyasi oldu, ticari olmayan bir projenin bizce hiçbir anlamı yok. Proje taşaronu firmaların tahsilat sorunları çıkabilir.

3. Sinop Nükleer santral projesi GüneyKoreliler'den Japonlar'a gecti, şimdi arada Fransız EdF ve GdF muhabbeti ediliyor, 20 Milyar US Dolar proje finansmanını EuroZone finans krizi günlerinde Fransızlar bulabilirlermi? şüpheliyim, "Kontratı hele bir imzalayalım, sonrası Allah kerim" , derlermi? Bilemem, sonra Fransızlar’la anlaşamadığımız bunca konu/ mesele varken, KEL/Quella alaka??

4. Zonguldak Amasra termik santrali yatırımı şu anda uykuda.. Ne olur bilinmez, Filyos mu olur? Amasra tekrar gündeme gelirmi?? Yabancı personel çalıştırma yönetmeliği genel seçimler öncesi değişti, Ucuz yabancı işçi çalıştırma imkanı kalmadı.

5. Zonguldak Bağlık İnağzı -400m kod, taşkömürü redovans ihalesi bağlandı. İşi alan gurup çok yakında deniz kıyısında yaklaşık 2000+ dönüm araziye 1200 MWe termik santral yatırım çalışmalarına başlar,

6. Sinop Gerze'de durum kontrolden çıktı, yerel halk Istanbul'da basket maçında, yatırımcı merkez binası önünde tepki koyuyor. Bira satışları şimdilik büyük reklam baskısıyla %80 pazar payını devam ettiriyor, çünkü rakip firma bir türlü üretim kapasitesini artıramadı. Akıllı yatırımcı artık bu yatırımdan çıkar ve elindeki fonları gelir getirici daha başka yerlere yönlendirir, derim.

7. Kocaeli, Gebze 800 Mwe Unit- Ansaldo doğalgaz combine çevrim termik santral inşaat çalışmaları, ekipman montajı yıl içinde başlar.

8. Denizli Honaz Kaklık 800 MWe doğalgaz combine çevrim termik santral inşaatı yılsonu biter, işletmeye açılır, elektrik üretimine başlar.

9. Cari açık artık ciddi boyutlara vardı, ithal kömür ve ithal doğalgaz alımları tahammül sınırlarını geçti, yerli kömür/ yerli enerji kaynaklarına yöneliş kaçınılmaz oldu.

10. Özelleştirme sırasındaki termik santraller, devam eden global kriz yüzünden beklenen yatırım iştahını açamadı, ama yakında herhalde onlara sıra gelecek.

11. Türkiye'de hala kişi başı yıllık elektrik/ üretim/ tüketim 3000 kwh, EU ortalaması 10K, KuzeyAmerika 12K, bizim piyasamız enerjiye aç...

12. Yabancı yatırımcı ilgisini kaybetti, yerli yatırımcıda para yok.. Non-recourse financing hala iç piyasa için yapılamıyor.

13. Geçtiğimiz yıl içinde çok konuştuk/ çalıştay/ seminer/ panel yaptık, ancak yerli tasarım, yerli üretim, yerli mühendislik henüz ortada yok..

14. Rus batı hattı GazProm doğalgaz kontratı bu yıl sonu bitiyor, sonrası belli değil. Büyük belirsizlik var, endişe var, Eskişehir kompresör istasyonu bakımda, EgeGaz sınırlı.. Lisanslama yürümüyor/ gitmiyor.

15. Ortada Iran, Irak, Azeri, Türkmen gazı olarak birşey yok. Kısa bir hükümet kararı ile bu durum nasıl çözülür? Uzun dönem politika gerekli.

16. Çevre ve Şehircilik bakanlığı yeniden oluşturuluyor, ÇED zorunluluğu kalktı, ikincil mevzuat hala ortada, henüz tam doldurulamadı..

17. HES projeleri, Termik projeleri, etki alanındaki yerel insandan büyük tepki çekmeye başladı,

18. Gösterime çıkan "Entelköy Efeköy'e karşı" filminde yatırımcı üstü kapalı da olsa olumsuz / kandırıcı/ resmedildi, sonrası ne olur bilinmez?? Bu profil nasıl düzeltilecek??

19. Bugüne kadar rehabilitasyonu yapılmayan/ yapılamayan, toz filtreleri çalışmayan, kükürtsüzleştirme (FGD) bulunmayan AfsinElbistan-A Ünitesinin bizce artık kapatılması, komple sökülmesi ve hurda olarak satılması lazim. Bir insiyatif göremiyoruz..

20. Elbistan Çöllolar heyelan faciasından sonra olay unutuldu, neler oluyor/ neler olacak??

21. AfsinElbistan C-E santral ihaleleri bakanlıkta, hala ihale evrakı hazırlıyorlar, ne zaman bitecek meraklardayız

22. Eski kamu termik santrallerinin Rehab/AmiliMutehassis olayı nerdeyse kapandı, eski kamu santralleri nasıl çalışıyor? Bilinmez

23. Bandırma ikinci kombine çevrim santrali Trakya denizalti iletim problemine takılmıs, bir haber yok? ne bekleniyor? Madem burda olmuyor, yatırımı başka yere almak lazım..

24. Adana Tufanbeyli yerel kömür yakacak termik santral için GuneyKoreliler geldi, Ankara YILDIZ'da ofis açtılar, ancak onların CFB tasarımı acaba burda bu kömürle çalısacakmı??

25. Hatay Erzin 800 MWe doğalgazlı Kombine çevrim santral yatırımı çevre tarım insanından çok tepki aldı. Termik santral çevreyi kirletmemeli, Çevre insanına gerçek istihdam getirebilmeli. DoğalGaz santrali yatırımı anlatılamadı. İnsana değer vermeyen yatırımın durumu budur.

26. İzmir AliAğa ithal kömürlü ithal termik santral yatırımları Çevre insanının tepkisini çekmeye devam ediyor. Yatırım once yerel halkın onayını almalı/ alabilmeli.

27. Samsun Terme 880 MWe CCPP yatırım inşaatına çok yeni olarak mahkemeden yürütmeyi durdurma kararı geldi, durum ne olacak, herkes anlamaya çalışıyor..

28. Çankırı Orta ilçesinde 3x150 MWe Yıldızlar gurubu yerli yakıt yakacak yeni CFB termik santral inşaası başladı. Çalık gurubuna ait 150 MWe redovans usulü termik santral ön çalışması devam ediyor. Bereket enerji aynı yerde Termik santral yatırımı için proje çalışmalarına başladı.

29. Çinli termik santral yapımcısı müteahhit firmalar bizim piyasaya daha çok girmek isteyecek, fiyatları daha aşağıya çekecekler, ancak mevcut referanslarındaki ciddi mumnuniyetsizlik herkesi tedirgin edecek, inşaat ve yerinde montaj sırasında ucuz yabancı işçi çalıştırma imkanı bundan sonra zaten çok zor.

30. Bakanlık sadece Sn Bakanımızın demeçleri ile yürüyor, duyuluyor, ortada başka bir şey/ hareket/ konferans duymuyor/ görmüyoruz, bu kadar personel ne yapıyor??

31. Güney Kıbrıs offshore çalışmaları istenen/ beklenen sonuçları vermedi, Amerikan yatırımcı Noble Energy şirketi hisselerini satıp kaçmak istiyor ancak alıcı yok, GüneyKıbrıs medyası ve hükümeti durumu gündemde tutmaya çalışıyor ama durum ümitsiz, yatırımcı kumar istemiyor, 10 seneden once getiri zor...

32. Karadeniz sondajları bitmeyen bir hikaye, herkes çok büyük rezervlerden bahsediyor ancak ortada birşey yok,

33. Rüzgar yatırımları kapasitesini doldurdu, laf çok/ iş yapan yok

34. Güneş enerjisi yatırımları hala çok az, üretmediğiniz/ ithal ekipmanlarla ürettiğiniz pahalı elektrik ile nereye kadar gidebilirsiniz??

35. EPDK lisanslamaları hızını düşürdü, copy/paste lisans basvurularını almaktan arşivler doldu taştı, kabul edilmeyen başvuru hala >%2, ancak millette yatırım yapacak para yok, ÇED zorunluluğu artık yok ama işler kolay değil. Çantacılık hala devam ediyor, alıcılardan memnun olanına rastlamadım.

36. Istanbul’da, Elektrikli otomobil, arabalar/ otobüsler iyi hoş ancak darbeli yükü mevcut trafolar kaldıracakmı?? Yük yine eski zor çalışan termik santraller üstüne binmeyecekmi?? Eski trafolar nasıl yüklenecek?? Herkes elektrikli araba kullanmaya kalkarsa ne olacak?? Yeni trafo ihtiyacını bu işten para kazanan elektrikli araba ithalatçıları karşılayacakmı??

37. Durban iklim değişikliği yükümlülüklerinden nasıl kaçacağız?? Kamudan katılım çok az, bizden kimse doğru dürüst bir sunum yapmadı.

38. Nabucco projesi herhalde bitti/ rafa kalktı, ortada birşey yok...

39. Önümüzdeki yıl Amerika'da Başkanlık secimleri var. "Acaba Cumhuriyetçiler kazansa durum bizim açımızdan daha mı iyi olur?" diye düşünmeye başladım,

40. Petrol varil başı fiyatlar herhalde yıl içinde yükselir, diye düşünüyorum

41. İran doğalgazı kendi iç ihtiyacını öne sürerek herhalde 1 Ocak 2012 günü sonrası yine kesecek, Rus MaviHat kapasitesi artacak, tabi Rus doğalgaz fiyatı da artacak.

42. Elektrik talebi yılın ilk çeyreğinde yavaşlama sinyali verecek

43. Kuzey Kıbrıs ile Türkiye arası HVDC elektrik kablosu, denizaltı doğalgaz ve içmesuyu boru hatları gündeme gelecek,

44. Rusya seçimlerinde iktidar zorlanır, ama çabuk toparlar, diye tahmin ediyoruz.

45. Mısırda askerler iktidarı bırakmak istemez, ancak askerlere rağmen sivil yönetim bahar sonu yaz başı seçimle iktidara gelecek,

46. Suriye'de iktidar yaz döneminde değişir, diye düşünüyorum

47. Kış şartları bitince, Türkiye doğalgaz talebi herhalde ikinci çeyrekten itibaren düşmeye başlar,

48. Dizel fiyatlarındaki artışlar hızlanır, benzin ile aradaki fark kapanmaya başlar, diye beklentim var,

49. Özelleştirmelerde strateji değişikliğine gitme gereği tartışılmaya başlar, çünkü işler yürümüyor, satış yok..

50. Türk petrol kanunu bir daha değişir,

51. EPDK herhalde artık beklenildiği gibi ikiye, belki üçe bölünür

52. Mersin Karaduvar doğalgaz yakıtlı 450 MWe combine çevrim termik santral yatırımı, eski ÇukurovaElektrik arazisine yapılıyor, yıl içinde temel atılır, yerli bir müteahhit firma işi alır, yapar bitirir, umuyorum,

53. Konya Karapınar kömür sahalarının elektrik üretimi için termik santral inşaası değerlendirmesi başlar. 6000 MWe potansiyel kapasite var. Bölgede tarım faaliyeti az, yerleşim az, Çevre sorunu az, maden açık işletme, umarız uygun bir yatırım ortamı gerçekleşir.

54. EuroZone krizi herhalde 2012 yılında sürecek. Masrafları/ harcamaları azaltalım, nakitte kalalım, borçlanmayalım. 2012 yılının zor bir yıl olacağını herkes söylüyor.

Kendi görüşlerinizi eklerseniz/ iletirseniz çok memnun oluruz/ olurum,

Yeni Yılınız hepinize, hepimize, kutlu olsun.

2012 yılı hepinize sağlık mutluluk ve daha çok gelir getirsin.

Selam Saygı ve Dostlukla.

Haluk Direskeneli

Germany for Foreigners, hard land to survive

2011-12-05T07:13:00.009+02:00

Dear Colleagues,

It is disclosed that a Neo-Nazi group was linked to ten murders in Germany, but the situation is more grave than that. Doner murders and undermining by security forces are the turning point in German-Turkish relations, to put it more bluntly.

The worst thing in Doner murders in Germany is that Turkish nationals did not react for the last ten years, so imagine the repression of the German environment. The latest news is "Doner Killings' Case: Police Find Gun Used in Unsolved Murder Series. Unsolved for the last ten years..."

Long-term ignorance and undermining by security forces are very unfortunate situations for Germany as a turning point in German-Turkish relations.

Germany is not a land of immigrants, just the opposite; it is the fatherland of Germans. So who is the father? Koenig Ludwig 1, Bismarck, and even the Fuhrer.

If you witness hostility toward foreigners in your daily life ever increasing in numbers, you do not feel comfortable living in Germany. Germans need more time to stay abroad so that they understand how to be a foreigner in a hostile environment.

German hostility toward foreigners will create isolation and indifference toward Germany herself. If German authorities do not take measures to educate their people, I am afraid that another era of hatred is foreseen in the future.

In supermarkets, German sales people do not serve foreigners or simply ignore them. Once a German woman shouted at me in the Munich Olympiad village, "We don’t want you here, go home." I had no identification of who I am, but I am certainly no German. Most Germans hate foreigners, and they love themselves only. Turkish people born here have no other place to go, as Germany is also their own country.

German hostility toward foreigners is increasing. Last week in the U-bahn, I noticed a German punk shouting at two Turkish teenagers "Turks out” or “TurkenRaus!" Survival for foreigners is too difficult in Germany, so they support each other.

The new generation of Turkish children is not Turkish anymore, it is also not German, and it consists of lost people. Turkish workers in Germany are not integrated since German society pushes them back; Turks live in their own ghettos. However, young Turkish youth also respond in the same rude way, eye-to-eye.

The European Union works for the most economically powerful member country, which is Germany. That is why Germany supports the Euro Zone by all means. The Turkish economy should emancipate itself from dependence on the EU's export domination , which is the main reason for its ongoing current account deficiency. For Germany, the country not only needs the Euro, it needs the Euro Zone’s weakest members to remain.

The top one percent of affluent decision-makers in Germany consists of highly-educated intellectuals with well-connected family heritage and no match in anywhere else in the world.

Turkish-German relations are to be based on mutual respect to national interests, not on any romantic rhetoric or the historical past. German cultural, economic, financial and technological supremacy over Turkey is to be eradicated, with respect to a fair share that is to be accepted.

In international relations and historical friendships, hostilities are not important, national interests with respect to a fair share are important.

Turkey is to reduce its high dependence on the EU, particularly on German imports, and increase trade with other emerging markets in the long run. The German competitive advantage in technological products is being reduced due to an aging working population.

Religion is the major difference between local Germans and foreign Turks, rules, celebrations, common expectations, and lifestyle are all different.

Turkish small business entrepreneurs backed by family members are quite successful in the German service market. They are the target of right-wing German youth in ever-increasing harassment and abuse. It is an unbearable burden for Germans to live with Turkish neighbors due to cultural, educational, and lifestyle differences.

Mrs. Angela Merkel is a very important politician with no rival in either the CDU or the opposition; she could be in power for a long term. As Europe struggles, Mrs.Merkel’s party lauds German strength.

Local security authorities mobilized only after Mrs. Merkel pointed out the seriousness of Doner murders with no arrests in the last ten years. Mrs.Merkel is an intelligent politician and stateswoman, and her rule of Germany is an opportunity for foreign nationals in Germany.

Public speeches of Mrs. Merkel are to be read, reviewed, and evaluated carefully at all times, as these public speeches are key to future German policies.

My surprise to notice last week that the Munich Glyptothek Archeology Museum is full of marble head statues, no wonder we have so many antique marble statues without heads in Turkey.

Turkish guest workers turned into German nationals in the later generations under German cultural influence, with no Turkish background. Turkish guest workers with no formal education could not upgrade their cultural status for years so closed themselves into their ghettos. Turkish guest workers with no formal education unfortunately lowered the profile of Turkish status in Germany.

Foreigners face German hate and hostility in public transportation, in restaurants, in supermarkets, in communication with public employees.

The average age of the German population is around 46 as of today (2011), the working age is too old, and the population is unable to support the elderly with proper pensions. Whereas the average age of the Turkish population in Turkey is around 28 now, that means Turkey has a better future compared to Germany.

On the other hand, it is social tragedy to see elderly Germans with no family support checking garbage in the city center to earn some money from bottle deposits.

Elderly Germans are critical of all; they hate foreigners at all times, foreign abuse is common, bashing is usual. Elderly Germans are not so comfortable in old age, as there is too small a workforce to serve them. The German social security system is almost blocked; the elderly are in a miserable condition, and it is too sad to witness.

In German public transportation, foreigners are to be careful not to disclose their national identity, as right-wing abuse is imminent. Today, Germany is a very difficult environment for foreigners. Living in a foreign country is difficult for sure, but can be solved in the long term; in Germany it is difficult in the long term. Today, Germany still invites skilled workers from Greece. Greeks should think twice prior to accepting an invitation. German harassment is frequent.

German Greens are the only political party not hostile to foreigners in Germany. Foreign bashing in Germany is becoming a dangerously common practice in daily life; foreign appearance in public transportation is fatal. Sending uneducated Turkish peasants to Germany was and still is a cultural mistake.

It is my sincere feeling that German language can be learned only in kindergarten, and cannot be learned at a middle age. It is also my frank feeling that Germans are the worst learners of foreign languages, and it is impossible to learn their language; similarly with stiff national accent, they have difficulty to speak foreign languages properly.

All in all, the German environment is a hard land, too difficult for foreigners to survive.

Haluk Direskeneli, Munich, Germany

Adalar ve Elektrikli arabalar

2011-10-10T16:21:00.013+03:00

Değerli Okurlar,
Dün akşam twitter mesajları arasında kaynaği net belli olmayan (IBB?) bir haber dikkatimi çekti, “ADA faytonlari kullanimdan kaldırılacakmış, onların yerine elektrikli arabalar servise konacakmış” . Böyle birşey olmaz olamaz, neden olamaz?? ADALAR dünyada içten patlamalı/ benzinli/ dizelli arabaların giremediği veya kısıtlı sayıda halk hizmeti için/ polis/ ambulans/ itfaiye/ çöp/ orman hizmetleri için sınırlı girebildiği kurtarılmış sayılı yerlerden biridir. Elektrikli golf arabalarını da başta ADALAR'a sokmamamız gerekirdi, yürüyemeyen engelli yaşlılar için sınırlı sayıda girdiler bir kere, bundan sonra çoğalmamaları için uğraş vermeliyiz, sayıları makul az bir rakamı geçmemeli, artmamalı.
Her türlü iyi niyetli karar/ teşvik her zaman itina ile suistimal edilir. Yaz boyunca elektrikli arabaların gece şarj yaptığı bölgelerde devamlı elektrik kesintisi oldu, çünkü darbeli yükü eskiyen trafolar, yenilenmeyen şebeke kaldıramadı, Denizaltı kablosu Kartal/ ADALAR arasında ilk 1932 yılında döşendi, daha sonra nisbeten güçlendirildi, ancak mevcut sistem darbeli yük kaldıramaz. Nitekim elektrikli arabalar gece şebekeye bağlanınca kaldıramadı. YAZ Geceleri KadıYoran’da elektriksiz kaldık, buzdolaplarında yemeklerimiz bozuldu, klima kullananlar çalıştıramadı. Elektrikli arabalar sarj için darbeli yük çekerler, ulusal şebeke darbeli yükü kaldırır, ama ADALAR'ın sınırlı kapasitede iletim/ dağıtım şebekesi darbeli yükü kaldırmaz. Yeni pahalı HVDC denizalti kablosu çekilmesi gerekir, Bu yüksek darbeli yükü kim taşıyacak?? Hangi termik santrali bu işe kullanacagiz?? Küçük bir yerleşim yeri bu darbeli yükü çekebilirmi? Gereksiz bu tasarı için kim yeni yatırım yapacak?? En çok onlar sebepleneceğine göre elektrikli araba satıcıları mı?
Her yaşta "Yürümek" sağlıktır, ADALARda herkes yürür, eşyası olan/ acelesi olan faytona biner, Yürüyemeyen zaten Prinkipo'ya gelmemeli, ana kıtadan ayrılmamali, sağlık hizmeti gerekse karşıya acil geçmek sorundur, Kadıyoran tepesinden günde birkaç kere çarşıya inip tekrar eve çıkmazsam kendimi iyi hissetmem.
Bu haber bir gerçek değil sadece bir yanlış temenni olarak kalmalı. Sadece işlerini kaybedecek faytoncu esnafı değil hepimiz tüm Prinkipo halkı bu yanlış kararın karşısında olmalıyız. At pisliği biz yerli halkı rahatsız etmez yağmur gelir alır götürür, çiçeklerimize gübre olur. Bizi rahatsız eden, çevreyi kirleten sorumsuzca ortaliğa tabiata atılan PlastikPet/ cam siseler/ metal kola kutularıdır. Prinkipo da hayat yavas gecer, acelemiz yoktur, çarşı esnafı bir telefonla herşeyi evimizin kapısına getirir. Hasta taşıma ambulansımız yaşlımızı hastamızı bir telefonla taşır. Bizimle beraber yaşamayanlar bizim hayat düzenimiz hakkında sonucu belirsiz tehlikeli geri dönülmez kararlar almamalı. Elektrikli arabalar Prinkipo’ya gelmez gelemez gelmemeli.
Slm ve saygilar

Prinkipo'lu Sisyphus

Bir Prinkipo hikayesi... Devam... Episod-2

2011-10-02T11:09:00.064+03:00

YIL 2011, aşağıda anlatılan senaryo tamamen kurgudur, gerçeklerle bir ilgisi yoktur. Turk asıllı Italyan yönetmen "Ferzan Özpetek" filme alsın diye yazılmıştır. İçinde yemek, şarap, gay, mimari unsurlar ve çevre vardır. Bahsi geçen Büyükada güneyindeki park alanı 10 dönümden azdır, buraya termik/nükleer santral kurulamaz, sadece küçük bir güneş santrali (en çok 10 MWe) kurulabilir, bu senaryo tamamen kurmacadır, yerel enerji/ çevre sorunlarına dikkat çekmek amaçlanmıştır.

Film, NewYork'ta yaşayan Mimar Ayşe ile eşi/kocası italyan asıllı Amerikalı Al (Aldo) Fretelli'nin Bostancı- BuyukAda seferi yapan şehirhatları vapuru güvertesindeki görüntüleri ile başlar. Kamera Bavul etiketlerine yönelir. THY JFK- Istanbul uçağından inmişler, Bostancı'dan BuyukAda'ya gidiyorlar. Yanlarında 5-7 yaşlarında 2 küçük sevimli kızları vardır. Büyükada iskelesinde onları, Ayşenin annesi ve babası karşılar. Kalabalık günübirlikçi yurdum insanları arasında tekerlekli bavullarını çekerek Saat meydanındaki fayton sırasına girerler, Ayşe annesi ve küçük kızı ile bir faytona, Aldo kayınpederi ve büyük kızı ile öbür faytona biner. Faytonlar, fayton alanından çıkar, Splendid Palas ve Anadolu kulubu önünden Nizam yoluna girer, Yol boyunca 1900lu yıllarda italyan/ rum mimarların yaptığı 100 senelik taşyapı güzel köşklerin önünden geçeriz.
Yolun sonunda kayınpederin sahip olduğu yine Italyan mimarisi köşke geliriz. Bahçe kapısında yardımcı koşar bavulları alır. Hep beraber denize bakan balkona geçilir, soğuk beyaz şaraplar açılır, mutfakta akşam yemeği telaşı başlar, Ayşe ve annesi mutfakta koşuştururlar. Beylere ekmek kesmek, salata yapmak, kavun karpuz kesmek görevleri verilir. Beyler görev olarak verilen işleri yaparken mutfak önlüğü takarlar, fonda çalan Puccini Opera aryalarına eşlik ederler.
Mimar Ayşe'nin Amerikali kocası, damat (italyan/Amerikalı AL/Aldo Fretelli), UluslarArasi HedgeFund yoneticisidir. iyi eğitimlidir, çok zengin ve çok entellektüeldir. Ayşe Mimarlık Post-Doc eğitimini Italya Frinze Universitesinde yaptığından italyancası da çok iyidir, ortada italyanca, ingilizce, Türkçe konuşmalar döner.
Ayşe'nin babası TIP doktorudur, muayenehaneden kazandığı para ile sağlık/ hastane sektöründe yatırım yapmış çok zengin olmuştur. Akşamüstü oğlu, Ayşe'nin kardeşi Ali ve onun genç karısı gelir. Hanımlar mutfak telaşını abartırlar. Ali salata yaparken yeni yatırım sektörü bulmaları gerektiğini, çoktandır Bilişim sektöründe çalıştıklarını ancak çok rekabet olduğunu, enerji sektörünün yeni fırsatlar getirdiğini gece anlatır.
Soğuk şaraplar biter, balkondaki uzun masada yemeğe geçilir, Aldo gelirken yaninda italyan Barbero/ Barberesko sarapları getirmiştir, önce italyan şaraplar açılır, her şişeden bir yarım bardak içilir, üstünde konuşulur, sonra yerli kırmızı şaraplara geçilir, 4-5 yıllık öküzgözü, boğazkere, KalecikKarası. Prinkipo adasında yaşayan diğer komşular/ Misafirler gelir, aralarında akademisyen GAY çiftler, zengin Turk/ Musevi genc/yaşlı işadamları ve onların Fransızca/ Ingilizce/ Türkçe konuşan eşleri vardır. Sisyphus eşi ile ortama girer, gelirken yanında bir kap taze fasulye yemeği getirir.
Ailenin Prinkipo adasında oturduğu 100 yıllık taş yapı köşk yine bir Italyan mimarın eseridir. Trotsky köşkü olarak bilinen Arab İzzet Paşa köşküne (Mimarı Nikolas Dimadis, inşaatı 1885) komşudur. Misafirler Trotsky hakkında, onun Prinkipo'da kaldığı 1929-1933 yılları üstüne konuşurlar. Trotsky köşkünü orijinal yapıyı bozmadan kim yenileyebilir? tartışırlar.
Ortamda devamli Puccini/ Verdi operalarinin müziği çalmaktadır. Yakın akraba bir genç kız girer, CDyi kapatır, Beethoven 3. piyano koncertosunun piyano partisyonunu ezber çalmaya başlar. Biter bir daha çalar, yakında Adalar Vakfı ortamında konser verecektir.
Amerikali kari/koca Ayse ve AL, ertesi gün sabah ağırdan alırlar, pencere açıktır, orman deniz kokusu, çocuklar odada keyifle koşuştururlar. Büyük geniş balkonda yerel ürünlerle/ beyaz peynir/ zeytin/ çay kahvaltı yapılır. Yardımcılar aileden/ akraba gibi rahat davranmaktadırlar. Bahçede yaşlı ama zinde bir bahçıvan/ bekçi vardır.
Karı/koca öğleye doğru köşkten çıkarlar. Çınar meydanındaki Adalar- Binalar- Mimarlar - sergisini gezerler, Adadaki eski taş binaların çoğunu italyan/ rum/ musevi Mimarlar 20. yüzyıl başlarında (1900 yıllarında) yapmışlardır. Müteahhit kalfaların çoğu yerli Rum'lardır. Sergide binaların durumlarını incelerler, çok güzeldirler ama çoğu bakımsızdır, yenilenme gerekmektedir. Mütekabiliyet/ reciprocity/ karşılık ilkesi olmayan ülkelerin vatandaşlarına gayrimenkul satışı yoktur. Sultan Abdulhamit'in saray mimarı italyan Raimondo T. D'Aronco'nın tasarladiği Mizzi Köşküne hayran kalırlar.
Yeni uygulama ile çok sayida eski harap bina/ köşk satış yerine 49-yıllığına kiraya verilmektedir. Cok sayıda Saudi/ Körfez sermayesi sahibi zengin aile bu köşkleri uzun donem kiralamak istemektedir. Binaların renovasyon/ restorasyon/ yenileme işi mimarlik / muteahhitlik/ yerli iscilik/ yerli istihdam potansiyeli cikarmaktadır.
Ögle vakti Prinkipo italyan Katolik SanPasifiko kilisesinde (Mimarı italyan Giorgio Domenico Stampa, inşaat bitimi 1862) haftalık ayine gelirler, karşılarına italyan papaz Peder Don Felice çıkar, onlari taktis eder, dua okur, günah çıkartır, beraber Org/ kilise muzigi dinlerler,
San Pacifico kilisesinin org'cusu Turk/ italyan/ Levanten genc Renato kilisede ayin esnasinda "Je t'aime, moi non plus"den pasajlar çalar, Don Felice yari kizarak, yari anlayisla onu gözleri ile azarlar.
Ayşe, çok yeni olarak Fener Rum patrikhanesine devredilen Eski Rum yetimhanesi (Mimarı Fransız Levanten Alexander Vallauri) restorasyonu (New York architect, Nicholas Koutsomitis)  işini almıştır. Bu konuda yaz aylarinda NewYork Times gazetesinde bir haber cikmistir.
Akşamüstü güneş batarken KadıYoran yokuşu, TürkYılmaz sokağı rotasından Aşıklar yoluna, ordan eski Rum Yetimhanesine giderler, dışardan etrafını dolaşırlar, ahşap bina harap vaziyettedir, Patrikhane mülkiyeti geri almış ancak renovasyon için gerekli tahmini bütçe 50 milyon US Dolar fonu henüz bulamamıştır,
Daha sonraki gün erken saatte bisiklet ile ADA etrafinda 8 km'lik büyük-tur yapmayı planlarlar, yolda LunaPark meydanında baskalarinin karistigi bir bisiklet / fayton kazasi olur, bisiklet kaski takmayan yarali yurdum insani bir genc KIZ ambulans ile BuyukAda devlet hastanesine kaldırılır, ambulans geçerken yol üstünde çöp (plastikPet/ cam/ metal kutu) toplayan Prinkipolu Sisyphus görünür,
Bisikletleri LunaPark alanında ızdırap yokuşu girişinde elektrik direğine kilitleyip bırakırlar. Izdırap yokuşundan yavaş yavaş AyaYorgi manastrina (Mimarı Rum Kapetanakis, inşaat bitimi 1906) çıkarlar.
Çıkarken arkalarına hiç bakmazlar, hiç konuşmazlar, herbiri kendi inaçlarına göre dua eder. Ayşe nedeni anlatır, "Gelecek beklentilerle şekillenir, iyi şeyler iste/ dile herşey iyi olsun" der. AL onaylar "Çok doğru, aynı ekonomi gibi, bu konuda 1995 yılında Robert E. Lukas adına verilmiş Nobel ekonomi ödülü bile var, " der.
Manastırın içinde mum dikerler. Papaz dua okur, onlar dua eder. SanPasifiko kilisesindeki Pazar Don Felice ile AyaYorgi manastrindaki papaz Yorgi efendi ayni kişidir/ aynı aktördür. Manastırdan çıktıklarında uzakta Avrupadan gelip Afrikaya giden göçmen kuşların RumYetimhanesi üstünden geçişlerini seyrederler.
Aşağı inerler, bisikletleri alırlar, FethiOkyar Evi (Mimarı Sedat Hakkı Eldem, inşaatı 1938) tarafina saparlar, ViranBağ'ı geçerler, eski çöplük, yeni Park alaninda mola verirler, Prinkipo'nun güneyinde, AyaYorgi tepesinin deniz kıyısında güney yönünde masmavi Marmara denizini seyrederler,
NewYork’ta bir önemli HedgeFund yöneticisi Aldo'nun kafasinda o anda bir şimşek cakar, “Burası boş, yani devlet arazisi, yani Hazinenin”. Karısına sorar "Burası ne kadar bir alan?", Ayşe cevap verir "Herhalde 100 dönüm". (Aslında 10 dönüm). AL cevap verir "Buraya guzel bir Nukleer santral kurulur", gözlerinde para kazanma pırıltıları oluşur.
Ayşe "Saçmalama" der, "Sana en az 400 dönüm lazım, hem burda sana izin verirlermi, istanbul'un dibi".
AL cevaplar, "Harika olur, burasi sert kaya zemin, biraz dolgu yapariz, ağır yükü 100 donum sert ada toprağına yerleştiririz, kalan hafif insaati dolgu üstüne koyarız, 1000 MWe elektrik uretiriz, karsi kıyı en fazla 3km, HVDC ile kolayca (300 USDolar/metre) geçeriz, Kartal kıyısına bir iletim trafosu kurarız, bütün istanbul'u 15 milyon insanı burdan elektrik ile besleriz, arz güvenliği, harika, daha dün kardeşin anlattı, yeni olarak elektrik fiyatlarina zam geldi, Rus dogalgazi cok pahali. Çevre kirliligi de yok".
Devam eder.. "Turk enerji/ tesvik mevzuatini iyi ogrenmek lazim, Enerji Bakani ve Enerji Piyasaları Denetleme Kurulu baskani ile konusmak lazim, bize yardımcı olacak işbilir tecrübeli bir yerli ortak bulmak şart. Baban saglik/hastane sektorunde çok iyi, kardeşin Ali ile buyuk saglik sektörü/Hastane yatirimlari yapti. Kardesin Ali ayrica bilişim sektorune girdi, simdi Baba-Ogul enerji sektorunde yatirim yapabilirler, finansmani bizim Ingiliz ortaklara anlatayim, aileden baba tarafından uzak amcam Lord Humprey (ingiliz finans gurubu baskani) ve enerji yatirimlarindan sorumlu Sir Barnard "tamam" derse bu is olur."
(Ingiliz isimleri "Yes Minister" dizisinden aldım, bugunlerde cok seyrediyorum)
Riski bizimle paylasacak bize yardim edecek iyi bir Yerli ortak bulmak mutlaka lazım, babanin bir arkadasi benzer bir termik santral isine girmis, çevreciler itiraz etmiş, onunla konusalim, tecrübesi var, bu tip yatırım nasıl yapılır, hazineden arazi tahsisi nasıl alınır, gerektiğinde kamulaştırma nasıl yapılır, herhalde iyi bilir"
Adalar Vakfi baskani ve Elektrik fakultesi termodinamik dersi hocası Profösör, aynı zamanda AnadoluKulubü uyesidir. Makalelerinde konuşmalarında "Bize elektrik lazimdir" der, yeterli parası olmadığı için bir türlü onarılamayan aileden kalma eski bir Maden tarafı köşkte oturur, internette enerji konulu yazilar yazar, eski ogrencilerine bahçesinde partiler verir, köpeği ile sabah akşam deniz kıyısında gezer, yolda Sisyphus ile selamlaşır.
Zaman içinde EPDK basvurusu yapılır, EPDK Başkanı ve Enerji Bakanından randevu alınır görüşülür, yeni yatırımı Çevre Örgütleri de öğrenirler, MMO Enerji komisyonu başkanı "insaf, enerji ihtiyacimiz var, tamam da bu kadarı da cok fazla" der, GreenPeace durumu siddetle protesto eder, EMO sozcusu "Ne oluyoruz arkadaslar, istanbulun ortasinda bu is olurmu? Ne alaka?" der, itiraz eder
ETKB ve EPDK üst yetkilileri, adaya gelirler santral yatırım yerini gorürler, Bakan gelir "Vatana millete hayırlı olsun" şeklinde demeç verir. Yabanci yatirim yetkilisi ingiliz yatirimci, ağır/ ağdalı/ eğitimli ingiliz aksani ile konuşur, bir anlamda "Para bende, istediğim yatırımı yaparım işte size iş- aş, daha ne?" der.
Hamidiye Camii (inşaatı 1895, Mimarı herhalde Raimondo T. D'Aronco?) imamı (papaz rolünü oynayan aynı aktör) Mesut Bahtiyar Hocaefendi, genellikle cami bahçesinde kosusan, top oynayan çocuklara kızmaz, kendisi de cami bahçesinde çocuklarla top/ futbol oynar.  Hatta cami bahçesine bir de basket potasi kurdurmustur. Kendisine bu konuda kizan olursa "Ulu Allah çocuk seslerinden rahatsiz olmaz!" der. Cuma namazi oncesi verdiği vaazda çevre duyarlılığından bahseder, müslüman erkek rollerin çoğu cuma namazına giderler. Yerli halktan bir Yazar/Lokantacı, Camide (ne alaka?) başlayan yerel çevreci örgütlenmesi yapar. Yazar/Lokantacı, Ayşe'nin gençlik aşkıdır. /Episode-1.
"...tüm Anadolu'yu gezip kötü enerji politikalarina karsi- yenilenebilir ve yerli enerji kaynaklarini desteklemek adina bir nevi Kuvai-Milli başlatmak çabasındaki Çevreci Dernek üyeleri teknelerin fuel oil yakmasini da protesto etmek için yüzerek (!?) Ada'ya gelirler ve karsit gösteri düzenlerler".
BüyükAda belediye baskani olayı şiddetle kınar, "Santralin ismi kesinlikle BüyükAda NPP olacaktir, Prinkipo NPP olamaz, Proje baştan yanlış" diyerek açıklama yapar.
Adalar Vakfi başkanı, Adalar Çevre Dayanışma derneği ayrı ayrı "Büyükada turizm merkezidir, nükleer santral gelirse turist gelmez, olsa olsa yenilenebilir enerji güneş/ rüzgar yapılabilir" şeklinde açıklama yapar.
Filmin sonu: Adanın güney sahili çok derindir, dolgu yapmaya imkan yoktur, park alanı yetmez çok küçüktür. Burda nükleer/ termik santral kurulamaz, en çok 10-MWe kapasiteli bir güneş santrali kurulabilir.
Rüzgar enerjisi santrali de yapılamaz, çünkü Prinkipo adası Avrupadan Afrikaya giden göçmen kuşların binlerce belkide milyonlarca yıldır devam eden doğal rotası üstündedir. Rüzgar türbinleri tepelere konursa binlerce kuş pervanelere çarpar, hem kuşlar telef olur, hem rüzgar türbinleri bozulur çalışamaz. AyaNikola plajı önündeki boş şantiye sahasına Güneş panelleri konabilir, burda kurulacak güneş santrali Ada halkının iç elektrik ihtiyacını karşılayabilir.
Ferzan Ozpetek ustamızdan henüz bir ses çıkmadı.
Acaba italyan ALDO karakterini "Musevi Aaron" yapsam, Sefarat Musevi kökenli ailesi 1900 yıllarında Prinkipo'dan NewYork'a gitmiş olsa. Akrabalar hala Prinkipo'da otursa.
Cumartesi günü Prinkipo'nun 1904 yılında inşaa edilmiş "Hesed Le'Avraam Sinagog"una gitseler (mimarı Gabriel Tedeschi, müteahhiti Behor Parali) karşılarına aynı aktör Haham olarak çıksa onlar için dua etse. BüyükAda Musevi kültürü detaylarına ağırlık versem, acaba "Woody Allen" senaryo ile ilgilenirmi?
"Midnight in Paris" benzeri bir filmi Prinkipo için yaparmi?? Mesela "A Tale of Prinkipo".
Belki Israel- Turkiye arasında gereksiz oluşan gerginlik ortamının kalkmasına ortam sağlar.
Senaryo'yu Ingilizceye çevirdim, öbür blog sayfama koydum. "Zoru hemen yaparız, imkansız biraz zaman alır", lafını hatırladım.
Kurgu nasil devam edecek bilemiyorum. Arkasını yazacağım... Ama nasıl olacak?? (imdat..)

Prinkipo'lu Sisyphus

Bir Prinkipo hikayesi... Devam...

2011-10-01T17:49:00.009+03:00

Bir Prinkipo hikayesi... Episod-1
(tamamen kurgudur, gerçeklerle ilgisi yoktur)

1970 sonları ve 1980'ler...

Delikanlı yarım bıraktığı Lise eğitimini Heybeli (Halki) Lisesinde tamamlar, Istanbul Universitesi TIP fakültesine girme hakkı alır, vapurlarda mutfak eşyası satarak hayatını kazanır, TIP fakültesi Cerrahi bölümünü başarı ile bitirir, ilerki yıllarda önemli ameliyatları yapan ve dünya çapında tanınan bir cerrahtır artık. Ünü öylesine yayılmıştır ki dünyaya; kabuğundaki Türkiye'nin adeta sesi olmuştur bütün dünyada. 70 cente muhtaç Türkiye'ye avuç dolusu para getirmektedir her yurtdışı operasyonlarında ve Türkiye'ye gelen Avrupalı ve Amerikalı hastaların başarılı ameliyatlarıyla... Bu arada kendine Prinkipo adasında Maden tarafında eski bir köşk alır. Yeniletir yerleşir, yazlarını orda geçirir. Sosyetik bir kızla evlenmiştir. Henüz çocukları yoktur.

Kader bu ya... bir süre önce eski kayınpederi olan yaşlı bey... önemli bir beyin kanaması geçirir ve operasyon için , Nizam tarafında Trocky köşkü yanındaki kendi köşkünden, Belediye Hasta Taşıma minibüsü ile cerrahımızın part-time çalıştığı BüyükAda Devlet hastanesine getirilir; (Yolda Prinkipo'lu Sisyphos'u söylene söylene PlastikPet/ Cam şişeleri toplarken görürüz, senaryoya girmezsem çatlarım) Celalettin Cerrah henüz polis olma aşamasında olduğundan Istanbul'da terör hat safhadadır ve elektriklerin de kesik olmasına rağmen bu cerrah tüm ekibini ve malzemelerini toparlayıp başarılı bir operasyonla gaddar kayınpederi bu dertten kurtarır...

Kayınvalide çoktan Hakkın rağmetine ermiş; kayınpeder de Rusya'dan genc ve güzel yeni gelin almış olduğundan ve Amerikalı Mimar KIZı ''O bana...O bana'' diyen küçük kızını babasız büyüten bir 'Çaresiz Kadın' olarak ''Of Bağırma...'' diyerek ancak hayatını idame ettirmektedir. Zavallı KIZcağız bir süre de barlarda ''Direkler Arası'' showlarda çalışmıştır; gaddar babasının Rus geline para saçıp, onu unuttuğu yıllarda....
1980'lerin ortasına doğru büyük değişime giren Türkiye'nin Başbakanı bir Amerika gezisine cerrahımızı da götürür; ''Benim Cerrahım işini bilir'' edasıyla övünmektedir...Tam Amerika'ya vardıkları anda Türk (asıllı Amerikalı) bir kadının beyin sarsıntısı ile hastaneye kaldırıldığı ve durumunun ağır olduğu bildirilir... Başbakan hemen cerrahını da alarak hastaneye bir basın ordusuyla koşar...ve hasta yatmaktadır yatağında... Cerrah meslekdaşlarından hızla bir bilgi aldıktan sonra; ''What is name of our patient?/ Hastamızın adı nedir?'' der ve dosyadan ismini okuyan Dr JohnyWalker cevap verir: "An architect Mrs. ... originally from Turkey/ Turkiye'den Mimar Misis...". Episod-1' in sonu....

Prinkipo'lu Sisyphos

Bir Prinkipo hikayesi...

2011-10-01T11:04:00.005+03:00

YIL 1960'lar... Kadıyoran yokuşundaki evin üst kısmı yazboyu 3-ay kiraya verilmiş. Kiralayan, Nişantaşı'nda yaşayan bir zengin aile. Baba cerrah, anne ev hanimi, bir kız/ bir oğlan. Her ikisi de istanbul'da yabancı dille oğrenim yapan liselere gidiyorlar. Nişantaşı kozasından çıkıp Prinkipo'ya gelmişler. Anne evsahipleri ile hemen iyi ilişkiler kurmuş. Beraber çay-kahve muhabbet, beraber yemek/ mutfak, Baba sabah vapurla Nişantaşı'ndaki işyerine gidiyor, akşam geç saatte dönüyor.

Küçük oğlan bizim Prinkipo'lu komşu çocuklar ile arkadaş olmuş. Denize gidiyorlar, Hristos ve AyaYorgi'ye tırmanıyorlar, balık tutuyorlar, kendileri pişirip yiyorlar, yanında bira içiyorlar, yılkı atlarını yakalayıp eğersiz biniyorlar, Rum yetimhanesi üstünde mola veren göçmen kuşları seyrediyorlar.

Kiz ayrı bir arkadaş gurubunda, akşamları geç saatlere kadar onlarla beraber, günboyu sahilde/ veya teknede. Akşam kıyıda mehtap seyrediyorlar, yakışıklı/ yeşil gözlü bir delikanlı çok güzel doğaçlama gitar çalıyor. KIZ geceleri eve çok geç geliyor, ve olan oluyor. KIZ yerli delikanlıya aşık oluyor. Delikanlı da ona aşık ancak para yok, eğitim eksik, yaz aşkı. KIZ bir gün sabah Torbasını topluyor, delikanlının küçük evine kaçıyor.

Akşam KIZ'ın babası eve geliyor, olanları öğreniyor, polise şikayet ediyor, evlenme yaşına gelmemiş bir kız çocuğunu alıkoymaktan delikanlıyı nezarete alıyorlar, dönem 1960'lar, öyle evlilik öncesi düzeyli beraberlik yok, baba evlenmelerini şart koşuyor, ve Buyukada evlenme dairesinde kız ile oğlan az sayıda aile efradı eşliğinde evleniyorlar, ailenin namusu kurtarılıyor, delikanlı için soruşturma düşüyor.

Sonra yeşil pancurlu bir evde oturuyorlar, 3 cocukları oluyor, mutlu oluyorlar, beraber yaşlanıyorlar, diye anlatmaya devam etmek çok isterdim, ama gerçekler öyle değil.

Sonra YAZ bitiyor, aile Nişantaşı'na gidiyor, baba kızını NewYork'ta bir okula gönderiyor, sonra aile avukatları şiddetli geçimsizlikten boşanma davası açıyorlar. Dava kısa sürede sonuçlanıyor. KIZ ABD'de mimar oluyor, oraya yerleşiyor, bir önemli mimari büroda çalışmaya başlıyor, ortakları arasına giriyor, tekrar evleniyor, çocukları oluyor. Küçük oğlan babasının mesleğini seçiyor, meşhur bir operatör oluyor, babasının işyerini devralıyor.

Delikanli ne oldu derseniz, ben bilmiyorum, ama herhalde Prinkipo'da bilen vardır, o da herhalde tekrar evlenmiştir, çocukları olmuştur, belki bir yazar olmuştur, belki lokanta açmıştır... YAZ aylarında Prinkipo'da neler oluyor neler... Episod-1 sonu...

Prinkipolu Sisyphus

Patlamalar Türkiye'de enerji bağımlılığına dair kaygılara yol açtı

2011-08-20T13:19:00.003+03:00

Southeast European Times için Alakbar Raufoğlu'nun haberi -- 17/08/11

Yakın tarihte Türkiye-İran doğal gaz boru hattına düzenlenen iki saldırının -11 Ağustos'ta Türkiye'nin Ağrı ilinde ve 29 Temmuz'da İran'ın Bazargan kentinde meydana gelen patlamalar- sorumluluğunu PKK üstlendi. Günde yaklaşık 30 milyon metreküp doğal gaz taşıyan boru hattı, her iki olaydan sonra da kapatılmıştı.

Ankara'daki yetkililer, doğal gaz arzının gelecek hafta tekrar başlamasını umut ediyorlar.

Parlamentonun Enerji Komitesi Başkanı Mahmut Mücahit Fındıklı SETimes' verdiği demeçte, "İran bizim çok önemli bir doğal gaz tedarikçimizdir. Daha önce de yaptığımız gibi, bu tür olayların üstesinden geleceğiz." dedi.

İran, Rusya'dan sonra Türkiye'nin ikinci büyük doğal gaz tedarikçisi konumunda bulunuyor. İran'dan Türkiye'ye yapılan gaz ihracatı, bu yılın ilk yarısında geçen yıla oranla yaklaşık %7'lik bir artış gösterdi.

Öte yandan bu son olaylar, Türkiye'nin İran'a olan enerji bağımlılığını eleştirenler arasında kaygılara da yol açtı.

Ankara merkezli enerji analisti Haluk Direskeneli SETimes'a verdiği demeçte, "İran gaz dağıtımını siyasi koz olarak kullanıyor." diyerek, İran doğal gazının "Türkiye'nin iç tüketimi açısından tamamen güvenilmez" olduğunu söyledi.

Direskeneli, "İran düşük kalitede (düşük HHV, yüksek kükürt) gaz sağlıyor. Ayrıca akışa müdahale ediyorlar, boru hattı güvenli değil, patlamalara meyilli ve yıl boyunca PKK saldırılarına hedef oluyor." dedi.

"Türkiye toplam doğal gaz tüketimini azaltmalı ve zor fakat pürüzsüz bir geçişle yerel kaynaklarına, yani yenilenebilir rüzgâr/güneş/hidro ve yerli linyit yakan temiz kömür teknolojilerine dönmeli."

CHP milletvekili ve parlamentonun Enerji Komisyonu üyesi Veli Ağbaba, PKK saldırılarının bu boru hattının emniyetli ve güvenilir olmadığını gösterdiğini söyledi.

SETimes'a konuşan Ağbaba, "Önemli olan boru hattının güvenilirliği değil, Türkiye'nin topraklarındaki terörün üstesinden nasıl gelebileceği." diyerek, Ankara'nın enerji politikasında bu tür riskleri de hesaba katması gerektiğini belirtti.

Türkiye ve Kafkaslar konusunda uzman Londra merkezli bir enerji güvenlik analisti olan Alexander Jackson, son saldırıların Türkiye'yi Azerbaycan ve Rusya'dan yapılan ithalatı artırmak zorunda bıraktığını söyledi.

SETimes'a konuşan Jackson, "Türkiye, kendisine esneklik kazandırmak üzere birden fazla tedarikçiyle enerji bağları oluşturma yönünde çabalar sarfetse de, arzda yaşanan kısa vadeli değişiklikler dengesiz seyrediyor ve sürdürülebilir nitelikte değil. Türkiye'nin bu durumdan çıkaracağı en önemli ders, PKK yenilene kadar, güneydoğudaki tüm stratejik altyapı ağının savunmasız olduğudur." dedi.

Brandeis Üniversitesi Crown Center'da Orta Doğu ekonomi analisti olarak görev yapan Nader Habibi de, Türkiye-İran boru hatlarına yönelik siyasi güdümlü saldırıların, her iki ülke de bölücü Kürt hareketlerine maruz kaldığından, büyük olasılıkla gelecekte de meydana geleceğine inanıyor.

SETimes'a konuşan Habibi, "İran önemli miktarda uluslararası baskı ve yaptırımlarla karşı karşıya kaldığı için, Türkiye ile yakın ekonomik ilişkilerini sürdürme yönünde güçlü bir teşvik altında ve iki ülke arasında şiddetli bir siyasi gerginlik yaşanmadığı sürece doğal gaz arzının tek taraflı olarak kesilme olasılığı zayıf." dedi.

Ancak Fındıklı, PKK saldırılarının "Ankara'nın İran'a yönelik enerji politikası üzerinde sıfır etki yaratacağını" söyledi.

Milletvekili, "İran'ın enerji politikamızdaki önemini reddetmeye gerek yok. Sadece Türkiye'nin değil, Avrupa'nın da enerji güvenliği için bu kapıya ihtiyacımız var." dedi.

Ancak yerel analistler, Tahran'ın Avrupa ve Türkiye'nin çeşitlendirilmiş enerji rotaları için bir kaynak olmadığını söyleyerek, "İran kapısının" faydalarını sorgulamaya devam ediyorlar.

Direskeneli, "Doğal gaz tüketiciler için bir eroindir, fakat fiyat söz konusu olduğunda, alıcıyla satıcı arasında pazarlık olmaz. Doğal gaz fiyatları sürekli zamlanıyor ve alıcının 'hayır' deme gücü neredeyse yok." dedi.

Bu içerik SETimes.com için hazırlanmıştır.

Bodrum'lu istismara müsait dizelci Kirli Mehmet

2011-08-04T18:05:00.015+03:00

Değerli Arkadaşlarım

Başlık tam olmadı, atölyenin girişindeki tabelada şöyle yazıyordu, “Avami sınıfından Bodrum'da istismara müsait dizelci kirli Mehmet usta, dizel motorunuz itina ile bozulur”. Adamın tamir için harcadığı emek hakkını/ ücretini vermezseniz, dizel motorunuz tabi bozulur

Bodrum Balık Halinde balık temizleyinin yanında bir afiş / bildirim/ duyuru var; “Teşekkür insan emeğinin karşılığı değildir”, yani "balık temizleme karşılığında doğru dürüst para veriniz",

Newyork JFK havaalani ile LaGuardia arasinda Shuttle/mekik servis yapan otobüsün içinde şöförün önünde bir afiş/ duyuru var.

"Your gratitude is not included in your fare/ şükran fiyata dahil değildir", Yani anlamı şu, ücret 20 US$ ama bavul getir gotur indir bindir servis icin lütfen emeğimin karşılığını veriniz

Peki bu "gratitute/ şükran" ne olmali? Otobüsten inerken adama teker teker sayarak 1 US$ verdim, her 1 $'i bekledi, 3 $ olunca " tamam" dedi yani yaklaşık %15

Öğle yemeğimi işyerime yakın AtaKule Çankaya esnaf lokantasında yerim. Sebze yemeklerini güzel yapıyorlar. Ödeyeceğim rakam 10-15 TL Bazıları yemekten sonra kasaya gidiyor net parayı verip çıkıyor, ben hesabı istiyorum ve %10 yani 1-2 YL garson için emek/ servis karşılığı bırakıyorum

Arabamın tamirini yapan Şaşmaz oto tamir sitesindeki ŞenOto tamir atölyesi sahibi Dursun ustanın tamir sonrası işçilik için istiyeceği paraya çoğu zaman itiraz etmem, zaten bellidir, makuldur, ancak gerekli malzemeyi kendim alırım.

Bilirimki Servise götürsem en az 2-3 misli öderim, ayrıca serviste acemi işçiler bakımı doğru dürüst yapmazlar

Dun yabancı bir yatırım uzmanı benden GoldmanSachs firmasinin Turkiye faaliyetleri konusunda bilgi istedi, Adımız çıkmış "Ankara based Energy Analyst" kendimizi öyle tanıtıyoruz, biliyoruz

Ben de GoldmanSachs 2010 yılı çalisma raporunu pdf olarak gönderdim, “Turkiye sayfalarına bakın”, dedim, Cevap geldi "Peki Turkiye sayfalarında ne diyor?? Siz özetlermisiniz?"

Osman (Sevaioğlu, Prof.Dr. ODTÜ EEE) hocama geçen gün bir onemli yatırım danışmanlık şirketi uzmanı sormus, "Hocam bir enerji santralinde -emre amadelik- nedir? Büyük Yatırımcılara yatırım danışmanlığı yapıyoruz, anlamadık/ biz anlamayınca müşterimize de anlatamadık,” OsmanHocam hoca oldugu icin sabırla anlatmış, Ben onun kadar sabırlı olamam, pat soylerim, biter, soruyu soran anlarmı anlamazmı? Bilemem

Yatırım danışmanlık uzmanları bu yarım bilgi ile rapor hazırlayacaklar, yatırımcılarda milyar US Dolar yatırım yapacaklar. Soru geliyor, “ithal kömür santrallerinin önümüzdeki yıllarda yatırım potansiyeli nedir?”, Zahmet et “Google” da bak Türkçe/ Ingilizce bir çok makale bulursun

Bir önemli elçiliğin ekonomi gorevlisi telefon edip elinde küçük bir bloknot ile geliyor “Turkiye'nin enerji durumunu” soruyor, Eline en son hazırlanmış >150 sayfa hardcopy/ basılı bir rapor veriyorsun okumuyor, birisi zaman harcasın ona anlatsın istiyor, anlatılanı da anlamıyor, sonra bir kuru teşekkür..

Amerikalı bir genel müdürüm vardı, aynı zamanda evinden boş zamanlarında Amerikan şirketlerine Turkiye için yatırım danışmanlığı yapıyordu, Tabii gönderdiği çoğu bilgiyi bizden toplardı. Şirketiçi yazışmalara bazan onun adına gelen özel fakslar karışırdı, yaptığı yatırım danışmanlık icin ücret bilgisi gider/ karşı taraftan onun banka hesabına yatırılmış para gözükürdü, Her bir bilginin/ bir emeğin ödenmesi gereken karşılığı vardır,

Çiğdem mahallesinde Berber Enver bir sac traşına 17 TL alıyor, %10-15 yani 2 TL bahsis/ emek parası bırakıyorum

OPET istasyonunda pompacı eğer araba camlarımı silerse mutlaka 1 TL veriyorum, bunun icin arabada bozuk para hep var

Ev temizligi icin gelen yardımcımıza verilecek net cash/nakit para mesai sonu mutlaka hazır olmalı.

“Bodrum'lu dizel ustası istismara musait kirli Mehmet usta” bu kadar çok istismardan dolayı sonunda bıktı atölyeyi kapadı/ bıraktı

Şimdi Türkbükü/ Gölköy’de balıkçılık yapıyor, sabahları kaya barbunu avlıyor, içini temizleyip ayıklayıp Osman hocama satıyor, Osman hocam onları tavada pişiriyor, misafirleri ile beraber yiyor, afiyet olsun.

Slm ve Saygilar

Haluk Direskeneli

Afşin Elbistan- Çılgın Proje

2011-06-02T07:36:00.011+03:00

Degerli Arkadaslarim

Enerji sektörümüzün en önemli projeleri "Afşin Elbistan" projeleridir. Türkiye linyit kaynaklarının nerdeyse yarısı Afşin- Elbistan’dadır. A ve B gurubu olarak herbiri yaklaşık 1400 MWe kapasiteli çok büyük kapasiteli termik santraller kurulmustur.

Ancak yakılması cok zor yakit vardır. Ortalama Kalorifik değeri çok düşüktür, alt ısıl değeri 1150 kcal/kg’dır. İçinde ortalama %55 nem, %20 kul, %1.5-4 arası kükürt vardır.

Afşin Elbistan A santrali projelendirme kapasitesinde çalışamamıstır. Dünya Bankası raporlarına göre ancak yaklaşık 500 MWe civarında devamlı azami yükte üretim yapabilmiştır.

Çünkü yanma sistemi yanlıştır. Bu kömür "Pülverize kömür” sistemi ile yanmaz, zor yanıyor, yanmıyor, işletmesi zor. “Indirect firing/ dolaylı yakma” sistemi denen method uymadı. Dünyada çok az örneği var.

Piyasada mevcut termik santral yazışımlarına bu kömür analizlerini girin, pülverize kömür kullanımı konusunda uyarı mesajı alırsınız.

Yazılımlar ayrı kurutma yolu ile ısıl değer yükseltilmesini veya CFB / IGCC uygulamalarının daha uygun olacağı uyarılarını verirler. CFB Circulating Fluid Bed/ Döner Akışkan yatak veya IGCC Intergrated Gasification Combined Cycle/ Entegre gazlaştırma kombine çevrim sistemleri uygulanmalı- diyorlar.

20 yıl once pulverize yakma sisteminden başka çözüm yoktu. Şimdi başka iki denenmiş çözüm ortaya çıktı. Bunlar henüz Afsin-Elbistan’a uygulanmadi.

Mevcut "Pulverize komur" sistemi ile devamlı calisabilmesi icin komur kalitesi yukseltilmeli. temizlenmeli- ayıklanmali- su/nem/ rutubet oranı azaltılmalı. Bunlarin hepsi yapılabilir. Mevcut Afsin- Elbistan komuru buhar kazanlarına gönderilmeden once, sahada zenginleştirilmeli, yanmaz maddelerden temizlenmeli, hatta icindeki su orani düşürülmeli. Bunlar yapilmayacak seyler degil. Baskasının ürettiği teknoloji ile bu iş olmaz

Geçtiğimiz yıl (2010) Türkiye kendi yeraltı kömür kaynaklarını yeterince kullanamadı. Elektrik üretiminde yüzde 46 oranında doğalgaz harcandı. Öte yandan Afşin Elbistan Sahasında büyük bir yerli kömür rezervi bekliyor.

Sürdürülebilir, çevre ile uyumlu ve sosyal etkilerini de düşünerek ekonomiye kazandırmak gerekir. Ancak bugünkü piyasa mantığı ile mümkün değildir.

Master Proje hazırlanması, Elbistan yöresinin tümü için Havza planlanması yapılması gerekir. Elbistan havzası, Sivas Kangal kömür bölgesinden başlar, tüm Elbistan kömür sahasını, Adana Tufanbeyli, ve hatta yeni Konya Karapınar kömür sahalarını içine alır.

Havza planlaması, yörenin tümü ile tüm etkili faktörler ele alınarak yapılmalıdır. Burada kamunun devreye girmesi mutlaka gerekir. Özel sektor tek başına yapamaz. Bu büyüklükte kamulaştırma yapamaz. Yeniden iskan yapamaz. Nehir yatağının değişmesi, yeni barajların yapılması, kül barajı yapılması, yeni iletim hatlarının yapılması özel sector imkanları ile yapılamaz, finansman bulamaz.

Santralların yapılmasının ardından hemen özelleştirilmesi doğru değildir. Kamunun planlama, hazırlık ve yapımında/ hatta bir sure işletmesinde ortak olacağı bir yeni model ile Santralların yapılması şarttır.

Afşin Elbistan B Santralı'nın Çevresel Etki Değerlendirme (ÇED) Raporu, Afşin A Termik Santralı'na desülfürizasyon yapılması şartı ile alınmıştır. Bu süre 2012 yılında bitecek ve 2017'ye mecburen uzatılması yapılacak.

Afşin Elbistan sahasında hava kalitesi sınır değerinin sorun olmuştur. Yeni yapılması hedeflenen 6.000-7.000 MW'lık Santral'ın artık hava kalitesi uygun olmayan bu bölgenin dışına yapılacaktır. Halen Ön ÇED çalışmaları başlatıldı.

Fizibilite çalışmalarında Sahaların kullanılması için mevcut iki nehirde derivasyon yapılması, nehir yatağının değiştirilmesi, ve soğutma suyu için yeni baraj yapılması gereği vardır.

A Santralı’nın gerekli rehabilitasyon/ çevre yatırımları için yaklaşık 1 milyar US Dolar’a ihtiyaç vardır. Bu harcama artık gereksizdir. A Santralı tümden kapatılmalı ve hurda olarak satılmalıdır. A santralinin işletilmesi ile ilgili bir özel firma ile olan mevcut hukuki sorunlar bir an once çözülmelidir.

Planlanan C ve E Sahaları için alt yapı hizmetlerinin kamu tarafından yapılması gerekir. Kömür sahası üstünde mevcut iki kasabanın/ yerleşim yerinin başka yere taşınması ve burda yaşayan insanlarımızın mağdur edilmeden yeni/ uygun /yakın yerlere iskanlarının yapılması gerekir. Bunları kamu yapar/ yapabilir.

Afşin Sahasındaki 5 milyar tonluk rezerv ile yeni toplan 11.000 MW'lık Santral yapılabilir. Yatırım seçenekleri olarak önümüzde, rödovans/ uzun dönem kiralama, kömür sahasının santral yapımı şartı ile surely devri, kamunun yatırımı yapmasının ardından uzun dönemde özelleştirilmesi, Public Private Partnership (PPP), Yap-İşlet (Yİ) ve Yap-İşlet-Devret (YİD) modelleri vardır.

Sahadaki kömürün ortalama alt ısıl değeri 1150 kcal/kg’dır. İçinde ortalama %55 nem, %20 kul, %1.5-4 arası kükürt vardır. Kömür yüzeyden 70-100 metre altta kalın bir damar halindedir.

Sahadaki kömür ekonomik olarak 450 milyon ton ham petrole eş değerdedir. Bugünkü para ile 400 milyar US Dolar'lık bir değerdir.

Eğer 1 metreküp/ ton kömür için 1,7 Dolar, örtü kömür kaldırması/ dekapaj için 4,25 Dolar harcarsak, toplam yaklaşık ton başına 7-8 US Dolar'a kömür üretilebilir. EÜAŞ 2006 yılı sunumunda ton başına 7.8 USD belirtmiştir.

Tüm amortisman, randıman, servis, bakım/onarım/ giderleri ile kWh başına 6.0 -7.0 UScent civarında maliyet oluşabilir.

1400 MWe lık (4 uniteden oluşan) her bir santral için 2 milyar Dolar'lık yatırım bugünkü piyasa fiyatları ile kendini tahminen 7-8 yıl içinde geri ödeyebilir.

Afşin A Termik Santralı'na yönelik rehabilitasyon ihalesi sonuçlandırılamadı. 280m Euro’luk Dünya Bankası kredisi iptal edildi. Mevcut kamu ihale modeli ile böyle büyük ihaleler yapılamıyor. Rödovans ihaleleri de başarılı olmuyor.

Saha'da yapılacak santrallerde akışkan yatak veya pulverize kazan teknolojisinin kullanılabilir. Ancak çok nemli kömürün akışkan yatak teknolojisinde yüksek kapasiteli ünitelerde kullanılması oldukça zor.

Yatırımı özel sektörün yapması zor, çünkü yatırımın üst bütçe sınırı nerdeyse yok. A Santralinde hala desülfürizasyon yok. Toz filtreleri küçük/ yetersiz/ çoğu zaman devre dışı. Soğutma suyu sorunu var.

Kullanma Suyu Çevre belediyelerimiz, Çevre insanımız için de lazımdır. Bundan sonra, çok gerekli kullanım dışında termik santral soğutma sistemi için kuru tip soğutma kuleleri yapmak gerek.

Yatırım için Kamu-Özel Sektör Ortaklığı (Public Private Partnership-PPP) Modelinin geliştirilmesi gerekir. Önemli bir ortak değer yer altındadır. Değerlendirilmesi gerekir.

Yeni santrallerde yeni geliştirilen temiz kömür teknolojileri uygulanabilir. CCS, IGCC, Oxy-firing, yeraltı gazlaştırma teknolojileri uygulanabilir.

Öte yandan Reaktörleri sahada monte etmenin mümkün olmaması nedeniyle gazlaştırma teknolojisinde 300 MW’ın üzerinde Santral yapılması zordur.

Daha önce alınan kredilerde Devlet/ Hazine garantisi vardı. Bugün artık uygulanmıyor.

Bugün en popüler finansman, “geri dönüşümsüz, (non-recourse)” finansman uygulamasıdır. Bu modelde projenin ömrü ve giderlerinin hesaplanması ile kurulan şirkete kredi verilir, böylece sponsorların kendi bütçeleri projeden etkilenmez.

"Geri dönüşümsüz/ non-recourse" finansman yöntemi, kredinin geri ödenmesinde yatırımcının ayrıca şirket/ corporate kefaleti vermediği, proje üretim gelirinin kefalet olarak yeterli görüldüğü bir yöntemdir.

Her ülke kendi yerel yakıtı- yerel kömürü için kendi termik santrallerini kendi yerel sirketleri ile kurmak zorundadır. Bu iş yabancı uzmanlara/ yabancı firmalara bırakilmayacak derecede önemlidir. Size bir "Çılgın Proje".

Selamlar saygılar

Haluk Direskeneli, Ankara Haziran 2011

Wagner Tannhäuser-2

2011-05-15T08:56:00.003+03:00

Türk operası eşik atladı

Wagner'in çetin ceviz operalarından 'Tannhauser'i başarıyla sahneye taşıyan Ankara DOB, Türk operasına yeni bir eşik atlattı ve tüm camiaya özgüven kazandırdı

Ankara Operası cumartesi akşamı tarihi günlerinden birini yaşadı. Opera repertuvarının çetin ceviz bestecilerinden Richard Wagner’in 3 perdelik ‘Tannhauser’ operasının, verilen 2 ara dâhil 4 saate yakın süren Türkiye prömiyerini, başından sonuna heyecan ve beğeniyle izledik.
Ankara DOB Müdür ve Sanat Yönetmeni Erdoğan Davran ve ekibi, içinde bulundukları şartlara rağmen, geneli itibariyle gurur duyulacak, çok düzgün bir iş çıkarmışlar ortaya. Ankara’nın sahne ve sahne arkası olanakları, İstanbul ve İzmir’den daha iyi değil. O küçücük salonun küçücük çukuruna Wagneryen orkestrayı sığdırmaya çalışmak bile, ekibi ‘Tannhauser’den daha baştan vazgeçirmeye yeter. Türk Operası’nın içine düştüğü Puccini-Verdi-Rossini sarmalından kurtulmayı istemenin yanı sıra, iddialı opera yöneticilerinin, içinde bulundukları olumuz şartlara meydan okuma olarak gördükleri bir davranış biçimi aynı zamanda Wagner sahnelemek.

İddialı erkek şancılar
Ama iş meydan okumayla bitmiyor, iddianızın içini de doldurmalısınız. O akşam da şahit olduk; belki bina değil ama müzisyen altyapısı, Ankara DOB’un ‘Tannhauser’ sahnelemesi için zaten yeterli. Bir kere, çok iddialı bir erkek şancı kadrosu var Ankara’da ki bu ‘Tannhauser’ operası için özellikle önemli. Eserin üç ana erkek karakterini seslendiren tenor Ünüşan Kuloğlu (Gezgin şarkıcı Tannhauser), bariton Arda Aktar (Gezgin şarkıcı Wolfram von Eschenbach) ve bas Tuncay Kurdoğlu (Prens Hermann Landgraf ) çıtanın hayli üzerindeki icralarıyla, bu tarihi prömiyerin daha ilk gecesinden başarıya ulaşmasında etkili oldular.
Kuloğlu’nun yurtdışında üstlendiği Wagner rollerinin altından başarıyla kalktığını ve ülkemizin nerdeyse tek heldentenor’u (Wagner’in tenor rollerini üstlenen şancılar için ‘kahramanvari tenor’ anlamında kullanılır) olduğunu biliyor ve onu ülkemizde izlemek için gün sayıyorduk. Kuloğlu, fiziksel açıdan nerdeyse Tristan kadar zorlayıcı olduğu söylenebilecek başrolünü layıkıyla söylemek için yoğun bir çaba gösterdi, özellikle tizleri yerindeydi. Kendisine bu rolde güven duyanları haklı çıkartan Kuloğlu’nun oyunculuğu da yapmacık olmaktan uzaktı. Operanın ana temasını oluşturan ‘ilahi aşk ve dünyevi aşk’ arasında bocalayan trajik kahramanın yaşadığı ikilemi tatmin edici biçimde izleyiciye aktardı.

Arda Aktar’ın başarısı

Wagneryen stil itibariyle Kuloğlu ile o akşam aynı düzeyde olduğunu gözlemlediğimiz bir başka şancı da Arda Aktar’dı. Lirik bariton sesiyle von Eschenbach karakterini çok güzel yorumladı Aktar. Diksiyon, telaffuz itibariyle de sahnenin en iyisiydi. Gezgin şarkıcı Walter von der Vogelweide rolünde tenor Metin Turan, gecenin aksayan yanlarından biriydi, sesi çok yetersiz kaldı. Ama kastın hemen her oyuncusu genel itibariyle o kadar iyiydi ki, hayli kısa bir rol olan Genç Çoban’da soprano Burcu Soysev örneğin, alkışlanacak bir icra ortaya koydu.
Tannhauser’in iki baş kadın karakterden Elisabeth’i soprano Feryal Türkoğlu, Venüs’ü mezzosoprano Ferda Yetişer yorumladı. Türkoğlu’nu İtalyan repertuvarının trajik kadın rollerinin ardından şimdi de Elisabeth’te izlemek ilginç bir deneyimdi. Söyleyiş stili, ifadesi ve beden diliyle, izleyende kimi zaman Floria Tosca izliyormuş etkisi uyandıran Türkoğlu masumiyet sembolü Elisabeth için daha sade bir oyunculuk seçebilirdi ama yine de harika sesini dinlemek baştan sona keyif vericiydi. Dişiliğin, dünyevi aşkın ve hazzın sembolü Venüs’te Ferda Yetişer’in ses hacmi rolünün altından rahatça kalkmasını sağladı.
‘Tannhauser’i, ülkemizde ilk kez opera yöneten kıdemli Alman rejisör Hans Peter Lehmann yönetti. Türk Operası’nın kurucusu Carl Ebert’in de asistanlığını yaptığını öğrendiğimiz Lehmann, dekor-kostümde Savaş Camgöz ve ışıkta Fuat Gök-Giovanni Pirandello ikilisinin işbirliğiyle, Ankara Operası’nın daracık sahnesinin her santimini değerlendiren hayli geleneksel, sürprizsiz bir sahnelemeye imza atmış. Kostümler ortaçağın ruhunu yansıtmakta başarılıydı. Işık tasarımı, özellikle Venüs’ün erotizminin yansıtıldığı sahnelerde göz alıcıydı. Kıdemli Alman şef Winfried Müller’in yönettiği orkestra, sıkış tıkış çukurun içinde o kadar saat boyunca kan ter içinde uğraşıp sonunda ortaya yüz akı bir icra çıkardı. Her birini tek tek kutlamak gerekir.
Ankara DOB ‘Tannhauser’i eli yüzü düzgün biçimde sahnelemekle Türk Operası’na yeni bir eşik atlatmış ve camiaya özgüven kazandırmış oldu. Sezonun son temsili 14 Mayıs’ta.

WAGNER SAHNELEMEK HER OPERACININ DÜŞÜDÜR

İster küçük olsun ister büyük, tüm opera kurumlarının sahnelemeyi düşledikleri eserlerin başında gelir, Wagner’in orta ve özellikle geç dönem yapıtları. 1813-1883 yılları arasında yaşamış ve verdiği eserlerle müzik tarihinin akışını değiştirmiş, pek çok ardılına esin kaynağı olmuş bu etkili ve görkemli şahsiyetin ‘Tristan’, ‘Parsifal’ ve hele ‘Yüzük dörtlemesi’ gibi geç dönem eserleri, bu topraklar için hâlâ erken sayılabilir ama ‘Tannhauser’, tıpkı bestecinin daha önce İstanbul ve İzmir operalarında başarıyla sahnelenen bir diğer gençlik eseri olan ‘Uçan Hollandalı’ gibi, sahnelenmesi görece kolay Wagner eserlerinin başında geliyor. ‘Kolay’ tabiri okuru yanıltmasın. Talep ettiği geniş orkestrası, ‘Wagneryen’ diye tabir edilen geniş ses hacmi, enerjisi ve kendine özgü stil isteyen şancı kadrosu; ihtiyaç duyulan büyük sahnesi; 4-5 saate varabilen uzun süreleriyle Wagner’in erken ve orta dönem yapıtlarının bile Türk opera izleyicisi için yeterince çetrefil olduğu söylenebilir.

http://www.radikal.com.tr/

Wagner Tannhäuser-1

2011-05-15T08:51:00.003+03:00

Tannhäuser: Geç, güç ama başarılı...

Ne kadar geç? En az elli yıl kadar! Ne kadar güç? Hâyli... İtalyan operalarına göre, daha uzun, üstelik başka işlerle sık sık kesintiye uğrayan ağır bir çalışma dönemi... Sonuç, üzerine gölge düşürülemeyecek parlak bir başarı. Alman romantik opera ekolünün kurucusu, büyük besteci Richard Wagner'in (1813-1882) verimi içinde özel yeri olan Tannhäuser (ve Wartburg'da Şarkıcı Ozanlar Atışması) operası ilk temsilinden 166 yıl sonra Türkiye'de ilk kez Ankara'da sahnelendi.

Yıllardır bu ânı bekliyorduk ama ne zaman gündeme gelse, hep eksiklikler, belki biraz da korku nedeniyle yıllık programlarda yerini alamıyordu. Wagner operalarından ülkemizde sadece ikisi, “Lohengrin” ile “Uçan Hollandalı” sahnelenebilmiş,“Walküre”nin de birinci perdesi konser biçiminde seslendirilmişti. Umuyorum bu olağanüstü temsil sayesinde Wagner konusundaki çekinceler azalır.

Tannhäuser'i Almanya'nın önemli opera yöneticilerinden (ıntendant), rejisör Prof. Hans Peter Lehmann sahneye koydu, koroyu A. Cedroneile P. White, orkestrayı Prof. Winfrid Müller hazırladılar.

Orkestra çukurunun küçüklüğü nedeniyle “sığabildiği kadar”müzisyenle seslendirilmesine karşın, Tayfun Bozokliderliğindeki yaylılar, yapıtta önemli rolleri bulunan korno (Cem Akçora-Sertan Sancar), klarnet (Ferhat Göksel) başta olmak üzere üflemeliler ve arp (Özlem Başabak) sanatçılarının üstün etkinlikleriyle, o etkileyici Wagner müziği düzeyli biçimde kalplere işledi.

Bir “Wagnerien- Helden tenor”olarak Ünüşan Kuloğlu (Tannhäuser), uzun aryalarını duyguyu yansıtarak, hiç zorlanmadan “görkemli” biçimde söyledi. Öyle sanıyorum ki, bu rolden sonra Alman operalarından aldığı davetler daha da sıklaşacaktır. BasTuncay Kurtoğlu (von Thuringen), mezzosoprano Ferda Yetişer (Venüs), soprano Feryal Türkoğlu (Elisabeth),bariton Arda Aktar (von Eschenbach) rol ve şarkılarının hakkını verirken, genç çobanda soprano Burcu Soysev iki kez sahnede gözükmesine karşın, güzel ses ve yorumuyla dikkati çekmeyi başardı. Şarkıcılarda Oğuz Sırmalı, Metin Turan, Özgür Savaş Gençtürk, Mithat Karakelle görevlerini yerine getirdi, Kadroda, genel ortalamayı düşürecek kimse yoktu.

Savaş Camgöz'ün aylarca üzerinde çalıştığı sahne ve giysi tasarımı çarpıcıydı. Meşe ormanı soyutlaması, İtalyan Giovanni Pirandello'nun Fuat Gök'ün yardımıyla tasarladığı çarpıcı ışık tasarımı, yapıtı sarıp sarmalıyordu. Wagner'in son düzeltmeleriyle 4.5 saati bulan, Ankara'da 3.5 saatlik Dresden versiyonu sahnelenen yapıtta, yaklaşık 14 dakika süreli bir bale vardır. Bunu kısaltarak yapıta kurgulayan Nilgün Birsel Demireller'in koreografisi de tümleşik bir etki bırakıyordu, başarılıydı. Temsil sonrası görüştüğüm rejisör Prof. Lehmann'ın “ Arkadaşların hem insani, hem sanatsal düzeyi ben çok etkiledi, çok memnunum. Ünüşan bu rolü tüm dünya sahnelerinde söyleyebilir” saptamasıyla da kıvanç duydum.

http://www.kahramankaptan.com/

ODTÜ MD, Yerli Enerji Teknolojileri Paneli

2011-05-04T09:48:00.004+03:00

Ciner Holding Elektrik Santralleri Proje Müdürü Nevzat Şahin, “Önümüzdeki 20 yıl içinde sektöre yapılması beklenen 225 milyar Dolar’lık yatırımın en az yüzde 70-80’inin yerli üretim olmasının sağlanması gerekli”…

Prokon İmalat ve Montaj A.Ş. kurucularından İsmail Salıcı, “Linyit sahalarımızda kömürün gazlaştırılarak, doğalgaz türbinlerinde yakılması Türkiye’nin gündemine gelecek.-Yerli mühendislik hizmetleri, ihale şartnameleri ve finansman mevzuatları gibi nedenlerle geliştirilemiyor”…

Ortadoğu Teknik Üniversitesi Mezunlar Derneği (ODTÜ MD) Enerji Komisyonu tarafından, Komisyon’un Mart ayında düzenlediği “Yerli Enerji Teknolojileri Çalıştayı”nın sonuçları, 30 Nisan 2011’de yapılan Yerli Enerji Teknolojileri Paneli’nde açıklandı.

Panel’de, kömür santralleri konusundaki sonuçları paylaşan Ciner Holding Elektrik Santralları Proje Müdürü Nevzat Şahin, kömür santrallerinde yerli katkının inşaat, müteahhitlik ve bazı elektromekanik malzemelerle, ancak yüzde 30’larla sınırlı kaldığını kaydetti. Şahin, önümüzdeki 20 yıl içinde sektöre yapılması beklenen 225 milyar Dolar’lık yatırımın en az yüzde 70-80’inin yerli üretim olmasının sağlanması gerektiğini belirterek, ticari boyutta kazan tasarımlarının yapılması gerektiğini vurguladı. Firmaların akışkan yataklı kazan modeli üzerinde yoğunlaşması ve çalışmalara kamu desteğinin sağlanması gerekliliğine işaret ederek, firmaların yerli üretime daha fazla yer verdiği şartnameler hazırlaması gerektiğini kaydetti. Şahin, Türk linyitlerini değerlendirilebileceği bir akışkan yataklı kazan modelinin denenmediğine işaret etti.

Şahin, “Yerli sahalar için uygun teknolojinin geliştirilmesi için kamu desteği verilmeli”:

Şahin Çalıştay’da ayrıca, yabancı finans paketleri örneğinde olduğu gibi yerli bankaların da finansman paketleri hazırlamasının vurgulandığını belirterek, Afşin Elbistan havzası gibi sahalar için uygun teknolojinin geliştirilmesine yönelik kamu desteği verilebileceği ve EPC kontratının yerli olabileceğini belirtti. Enerji sektöründe bir Enerji Sanayi Müsteşarlığı’nın oluşturulması gerekliliğine değinen Şahin, Ar-Ge faaliyetlerinin desteklenmesini önerdi. Ancak türbin üretiminde dünyada sayılı firma olması ve Ar-Ge faaliyetlerinin ve imalathanelerin pahalıya geleceği sonucuna vardıklarını bildiren Şahin, bunun uzun vadede yapılabileceğini kaydetti.

Şahin, atık ısı kazanlarının ise detaylı bilgi verilmesi durumunda sanayisinin geliştirilebileceğini ifade ederek, tasarımların yapılması ile EPC kontratlarında yerli firmaların yer alabileceğini belirtti. Ayrıca rehabilitasyonların yerli üretim ile yapılabileceğini bildiren Şahin, mevcut santrallerde ciddi bir operatör ve bakım personeli eğitiminin verilmesi gerektiğine işaret etti. Şahin, dış finansman sağlayan ülkelerin kendi teknolojilerini desteklediklerini ve bunun yerli üretime zarar verdiğini belirterek, tasarım yapılabilen yerli EPC kontratları oluşturulmasının desteklenmesi gerektiğini vurguladı.

Prokon İmalat ve Montaj A.Ş. Salıcı, “Kömüre dayalı teknolojilerin geliştirilmesi gerekli”:

Öte yandan Çalıştay’ın doğalgaz santralleri konusunda çıktılarını paylaşan Prokon İmalat ve Montaj A.Ş. kurucularından İsmail Salıcı ise, doğalgazın enerji alanında kullanımının artmakta olduğunu ancak, doğalgaz potansiyelinin 50-60 yıllık bir ömrünün kaldığını kaydederek, bu nedenle kömüre dayalı teknolojilerin geliştirilmesi gerektiğine işaret etti. Afşin Elbistan Havzası gibi sahalardaki kömürün yakılmasının teknoloji ve çevre açısından zor olduğunu belirten Salıcı, bu kömürün gazlaştırılarak, doğalgaz türbinlerinde yakılmasının Türkiye’nin gündemine geleceğini bildirdi. Salıcı, Türkiye’deki mühendislik hizmetlerinin tesis yapımı, yardımcı tesisler ve balans of plant kapsamındaki işlerde geliştiğini ancak ihale şartnameleri ve finansman mevzuatları gibi nedenlerle bu hizmetlerin geliştirilemediğini kaydetti.

Salıcı, “Mühendislik ve özel üretim tesislerinin teşviki için özel önemleler alınmalı”:

Salıcı ayrıca, EPC kontratları ile ancak yerli mühendisliğin geliştirilebileceğini ve dışa bağımlılığın kırılabileceğini ifade ederek, Türkiye’de bu konuda gelişmelerin sağlanmaya başladığını belirtti. Türbinler konusunda ise bakım ve tamiri konusunda yerli firmaların oluşturulabileceğini belirten Salıcı, arzılar için küçük parçaları üretecek veya arızayı giderek firmaların olmadığını kaydetti. Salıcı, eski santraların bakımlarının sorun olmaya başladığını ve ihalelerin yapılamadığını dile getirerek, imalatçılar ve mühendis firmaların gruplar oluşturması gerektiğini ifade etti. “EPC’nin en önemli gerçeklerinden birisi de ihtisas taşeron firmaların oluşması” diyen Salıcı, kül atma, doğalgaz basınç düşürme istasyonu, yardımcı tesisler gibi konularda gelişmiş yerli firmaların olması gerektiğini kaydetti.

Salıcı ayrıca, bu konularda gelişmiş firmalar olsa da ekipmanların olmamasının da sorun olduğuna işaret ederek, çeşitli tamiratların bu nedenle yurtdışında yapılmak zorunda kalındığını bildirdi. Salıcı, Türkiye’de özellikle mühendislik alanının ve özel üretim yapan tesislerin teşviki konusunda özel önlemler alınması gerektiğini vurguladı.

--//--

Işık Mühendislik Genel Müd. Gürel Gencer, “Yerli türbin üretimi için teknoloji transferi yaparak, lisanslı üretim konusunda adımlar atılmalı”…

Bostaş Enerji Teknik Müd. Yücel Hökelek “Yüzde 90 oranında yerli malzeme ile Türkiye’de rüzgar türbini üretebiliyoruz”…

Hitit Solar Enerji CEO’su Oğuz Çapan, “ “Parabolic solar trough” teknolojisini geliştirerek, dünyada 3 pilot santral yaptık”…

Ortadoğu Teknik Üniversitesi Mezunlar Derneği Enerji Komisyonu tarafından, 30 Nisan 2011 tarihinde düzenlenen Yerli Enerji Teknolojileri Paneli’nde yapılan önemli sunumları sizlere sunmaya devam ediyoruz.

Panel’de “Yerli Enerji Teknolojileri Çalıştayı”nda Hidroelektrik Santrallar (HES) konusunda varılan sonuçları paylaşan Işık Mühendislik Genel Müdürü Gürel Gencer, Türkiye’nin 163 milyar kWh’lik ekonomik HES potansiyelinin 48 milyar kWh’inin kullanıldığına dikkat çekerek, yapılması gereken potansiyel dikkate alındığında erli katkının arttırılması gerektiğini kaydetti. Gencer, Türkiye’de HES’ler konusunda deneyimli müteahhit firmalar olduğunu ve hidromekanik ekipmanların üretimi, proje, montaj ve devreye alma konuların da yüzde 100 yerli firmaların çalışabildiğini belirterek, ancak elektromekanik ekipmanlar olan türbin ve jeneratörlerin üretiminin yapılmadığını ifade etti.

Gencer, türbin kurulu gücüne bakıldığında, yüzde 60 civarında üreticilerin Avrupalı firmalardan, yüzde 11’in Temsan ve geri kalanının ise Japon ve Çinli firmalardan alındığını belirterek, yeni yatırımların çoğunun Çin’den ekipman temin ettiğini ve bu nedenle Çin’in Pazar payının artmasının beklendiğini dile getirdi. Temsan’ın hem tasarım hem de üretimi kendisi yapmasına rağmen pazar payının hala düşük seviyelerde olduğuna işaret eden Gencer, yatırımcıların Temsan’dan teklif almamasının nedenlerinin tartışılması gerektiğini dile getirdi.

“Çin baskısı ile rekabet edebilirlik konusunda ticari ve teknik konular değerlendirilmeli”:

Gencer, Avrupalı firmaların kendi tasarımlarını yaptıklarını ve bazı parçaların Türkiye’de imal ettirdiklerini belirterek ancak Türkiye’de tasarım konusunda sıkıntılar olduğunu ifade etti. Gencer, Türbin üretimi için Türkiye’de yeterli pazarın olduğunu ancak Ar-Ge faaliyetleri ile zaman kaybetmek yerine teknoloji transferi yaparak, lisanslı üretim konusunda adımlar atılmasını önerdi. Gencer, yerli üretim için piyasadaki Çin baskısı ile rekabet edebilirlik konusunda ticari ve teknik konuların değerlendirilmesi gerektiğinin altını çizdi.

Bostaş Enerji Hökelek, “Yurtdışına rüzgar türbini ihraç ediyoruz”:

Öte yandan Çalıştay’ın rüzgar santraları konusundaki çıktılarını paylaşan Bostaş Enerji Teknik Müdürü Yücel Hökelek de Rüzgar Enerjisi Santralarında (RES) ölçüm ve yer tespitinin önemli olduğunu ve bunlara göre türbin, kanat çapı ve kule yüksekliğinin belirlenmesi gerektiğini belirterek, Türkiye’de yurt dışından ithal edilen rüzgar türbinlerini şirketinin ihraç ettiğini bildirdi. Hökelek, ilk 300 kV’lık türbinlerini çalıştırdıklarını kaydederek, Türkiye’de üretimin bazı sıkıntıları olduğunu ve kendilerinin ancak yüzde 90 oranında yerli malzeme kullanabildiklerini ifade etti. Geri kalan yüzde 10 oranındaki malzemenin mecburen ithal edildiğini dile getiren Hökelek, bir ülkenin gelişimi için kendi teknolojisini kurması ve dışa bağımlıktan kurtulması gerektiğinin altını çizdi. Bunun için enerji çeşitliliğinin sağlanması gerektiğine de işaret eden Hökelek, enerji kaynaklarının hiç birinin tek başına ihtiyacı karşılayamayacağını dile getirdi.

Hitit Solar CEO’su Çapan, “Dizaynlarında yerli üretimi mümkün kılan bir sistem geliştirdik”:

Güneş enerjisi konusundaki çıktıları paylaşan Zorlu Grup bünyesinde yer alan Hitit Solar Enerji CEO’su Oğuz Çapan ise, solar enerji dendiğinde akla Türkiye’de fotovoltaik enerjinin geldiğini ancak bunun kısa bir sürede değişerek, termal soların da gelişme kaydedeceğini belirtti. Çapan, Türkiye’de güneş enerjisi konusunda yerli katkının neredeyse hiç olmadığına işaret ederek, bunun gelişmesi için Çalıştay’da en az 15 Euro-cent teşvik verilmesi gerektiğinin belirlendiğini kaydetti. Termal solar ile aynalı paneller sayesine yüksek ısı elde edildiğini ifade eden Çapan, ama bu teknolojinin çok geniş alanlar gerektirmesi nedeniyle uygun olmadığını ve “parabolic solar trough” teknolojisi ile daha küçük alanlarda enerji elde edilebildiğini bildirdi. Bu teknolojide su yakarak buhar elde etme konusunda patent aldıklarını ve dünyada 3 pilot santral kurduklarını belirten Çapan, dizaynlarında yerli üretimi mümkün kılan sistem geliştirdiklerini ve bunun Dünya Bankası ve OFC’nin de dikkatini çektiğini ifade etti. Çapan, ilk santrallarını New Mexico’da kuracaklarını ve Türkiye’deki mevzuat düzenlemelerinin tamamlanmasını beklediklerini bildirdi.

Kaynak. TebaHaber, Ankara

Enerji Üretiminde Yerli Teknoloji Çalıştayı

2011-04-02T13:55:00.006+03:00

Değerli Arkadaşlarım,

Enerji üretiminde tamamen yerli kaynakların kullanımı ya da yerli üretim payının artırılması potansiyellerini değerlendirmek amacı ile 19 Mart 2011 Çarşamba günü ODTÜ Mezunları Derneği olarak Ankara’da sadece konuyla ilgili uzman profesyonellerin davet edildiği bir çalıştay düzenledik.

Çalıştayda; “kömür”, “rüzgâr”, “hidrolik”, “güneş” ve “doğal gaz” olmak üzere 5 ayrı alt gurup oluşturduk. Türkiye’nin kömür rezervleri ve çeşitleri, kömüre dayalı kurulu güç ve kömürden enerji üretiminde kullanılan teknolojiler olarak temel bilgiler çalıştay öncesi “kömür” grubu tarafından hazırlandı ve üyeler ile paylaşıldı. Öncelikle yerli linyit kömürleri rezervlerimizin en iyi şekilde değerlendirilmesi için uygun teknoloji seçimi ve yerli kaynaklar kullanılarak elektrik üretim tesislerimizin inşası bu çalıştayın en büyük hedeflerinden biri idi.

Elektrik üretim teknolojilerinin beş ana/esas öğesi olan tasarım, malzeme, imalat, yerinde montaj ve işletme çalışmaları ayrı ayrı göz önüne alınarak, “kömür” grubunun görüşleri çalıştay esnasında üyeler arasında yüzyüze yapılan karşılıklı görüşmeler ile oluşturuldu.

Bugüne kadar küçük boyutlarda kazan tasarımı yapabilen yerli Türk firmaları olsa da ticari boyutta büyük kazan tasarımı yapabilen bir Türk firması henüz mevcut değildir. Kazan tasarımı olarak pülverize kömür ve dolaşımlı akışkan yatak (CFB) teknolojileri arasında Türkiye’deki yerli firmaların üzerinde yoğunlaştığı teknolojinin CFB olduğu görülmüştür. IGCC ve diğer yeni temiz kömür teknolojilerinin bizim piyasamıza cevap verebilmesi erkendir. Pülverize kömür yakma teknolojilerine dayanan kazan teknolojisi geliştirme konusunda firmalarımızın ilgisiz olduğu anlaşılmıştır. Kurulu gücümüzün büyük bir kısmı pülverize kömür teknolojisine dayanmaktadır.

CFB kömür yakma teknolojisi geliştirme hususunda özel firmalarımızın, üniversitelerimizin ve TÜBİTAK- MAM Araştırma enstitümüzün çalışmaları halen devam etmektedir. Bir özel firma, yerli linyitlerimizi yakabilecek 15 MWe kapasitesinde bir CFB kazan tasarımını tamamladığını ve yakın zamanda bu projeyi hayata geçireceklerini belirtmiştir. Başka bir Türk firması ise 60 MWe’a kadar yerli linyit ve biyokütle yakabilecek ızgaralı kazan tasarım ve imalatını yapabilme kapasitesinde olduklarını açıklamıştır. TÜBİTAK MAM yerleşkesinde EİE ve Orman Genel Müdürlüğünün alıcı kurum olduğu, TÜBİTAK MAM, ODTÜ ve GGS’nin proje ortakları olduğu TÜBİTAK 1007 programı kapsamında desteklenen bir KAMAG projesinde, yerli linyit ve biyokütleyi yakabilecek 1 MWth kapasiteli bir CFB pilot tesisin devreye alınmakta olduğu bildirilmiştir.

Afşin-Elbistan kömürlerinin kullanılması ülkemiz için çok büyük önem arz etmektedir. Bundan dolayı Afşin-Elbistan kömürlerini yakabilecek uygun bir kömür teknolojisinin seçilmesi/geliştirilmesi için kamu desteği çok önemlidir. Bunun için önerilebilecek bir yöntem; tamamı yerli firmalardan oluşan bir özel ve/veya kamu şirketler birliği, EPC olarak normal boyutta bir ünite yapımını üstlenmesi olabilir. Riskin büyük bir kısmının kamu tarafından alınması şartı ile konsorsiyumu oluşturan firmalar nispeten daha küçük oranda riskler alarak böyle bir ünitenin yapımını gerçekleştirilebilirler.

Kamu desteğinin yoğun olduğu başka modeller de üretilebilir, önemli husus ihale yasasında mevcut olan önceden benzer iş yapma maddesinin kaldırılarak bahsi geçen elektrik üretim tesisinin tamamen özel sektör/üniversite/araştırma merkezlerimiz tarafından yapılması için teşvik edilmesi şartıdır.

Yerli linyit kömürlerini yakabilecek CFB yakma teknolojisinin ticari boyuta ulaşmasının çok yakın gelecekte olacağı tahmin edilmektedir. Yerli teknoloji kullanımı kısıtlayan en büyük faktörlerden bir tanesinin temel ve detay tasarım eksikliği olduğu göz önüne alınırsa, bu engelin yakında aşılabileceği düşünülmektedir. Süreci hızlandırmak için kamu desteğinin daha fazla sağlanması şarttır. Tasarım hususunda şu an gelişmekte olan evrelerin hızlı bir şekilde tamamlanması için aşağıda maddeler halinde sıralanan önerileri yaptık;

· Planlı ve organize bir şekilde daha fazla kamu/ özel proje finans/ satıcı kredisi/ Ar-Ge fon/ yazılım desteklerinin yerli üreticilerimize sağlanması gerekir,

· Özel sektör, üniversitelerimiz ve TÜBİTAK MAM tarafından yapılan çalışmalar arasında bir koordinasyon oluşturulması gerekir,

· Yurt dışı finans desteği alınarak yapılması öngörülen enerji üretim tesislerinin alım şartnamelerinde yerli üretimi özendirecek düzenlemelerin yapılması gerekir,

· Finans paketinin kamu desteği ile yerli bankalar tarafından temin edilebilmesi gerekir,

· Savunma Sanayi Müsteşarlığı (SSM) gibi Enerji Sanayi Müsteşarlığı (ESM) kurulması, enerji alanında üretici ve işletmeci firmaların sorunlarının çözümünde önemli bir rol oynayabilir.

· Temel/ Detay tasarım geliştirme için gerekli Ar-Ge faaliyetlerinin desteklenmesi için özel sektör-üniversite işbirliğinin geliştirilmesi gerekir,

Başlıca birkaç ST/GT türbin-jeneratör firmasının uluslararası pazarda çok iyi konumlandığından ve bu teknolojileri geliştirmek için gerekli araştırma geliştirme masraflarının çok yüksek olacağından bu iki komponent için yerli tasarım/üretim yapmanın şimdilik anlamlı olmayacağı, düşüncesindeyiz.

Yurdumuzda yüksek kaliteli malzeme/ çelik boru üretiminde bir yetersizlik söz konusudur. Yatırım maliyetlerinin çok büyük olmasından dolayı malzeme üretim tesisleri kurulması çok zor gözükmektedir. Ana malzemenin yurt dışından alınmasının şu an için kabul edilebilir, ancak uzun vadede sorunlar çıkarabileceği düşünülmektedir. Şimdiden yüksek kaliteli malzeme üretimi için araştırma-geliştirme işlemlerinin başlatılması gelecekte yerli üreticilerimize yardımcı olacaktır.

Ağır sanayide yüksek teknoloji gerektiren alanlarda ciddi imalat tecrübemiz olmamasına rağmen, imalat/ çelik konstrüksiyon yerli sanayimizin en güçlü olduğu alan olarak göze çarpmaktadır. Detaylı teknik bilgilerin verilmesi ile yurt dışındaki birçok firma için Türkiye'de fason üretim yapılmaktadır.

Bazı firmalarımız gerekli teknik detayların verilmesi durumunda türbin üretecek konuma dahi gelmişlerdir. Burada önemli olan imalatı kimin/ kime yaptırmak istemesidir. Eğer EPC firması yerli olursa ve kendi tasarımı varsa yerli ürecilerimiz de bundan yüksek miktarda katkı sağlayacaktır.

Aksi durumlarda yerli firmalarımız tarafından rahatlıkla üretilebilecek birçok ürün yurt dışında üretilerek yerli sanayimize zarar verecektir. Tasarım ve imalat arasında çok güçlü bir ilişki bulunmasına rağmen EPC yüklenici firma, temel tasarım ve imalatı kimin yapacağı hususunda belirleyici rol oynamaktadır.

Kömür Gurubumuz, yerli imalatı teşvik etmek açısından Tunçbilek’te bulunan iki adet 22 MWe'lık ünitelerin ve Afşin-Elbistan A santralinde bulunan bir ünitenin tamamen yerli firma(lar) tarafından rehabilite edilmesi için bir girişim başlatılmasının önemli olduğu düşüncesine varmıştır. Böyle bir girişim yerli sanayimiz için tasarım, imalat, ve entegrasyon alanlarında ciddi bir tecrübe ve özgüven kazanımını beraberinde getirecektir.

Bir tesis oluşumunda; yerinde montaj yapabilecek, çeşitli ekipmanları bir araya koyarak bütün sistemi oluşturacak, tecrübeli firmalarımız bulunmaktadır. Fakat ana / lider EPC yüklenici olarak rol almadıkları sürece firmalarımız, süreçte belirleyici bir rol almamaktadırlar.

Elektrik üretim santrallerimizde işletme hatalarından dolayı üretim kayıpları olmaktadır. Santrallerimizin optimum verim, minimum emisyon ve maksimum emre-amadelikte çalıştırılabilmeleri için ciddi operatör eğitim programı uygulanmalıdır.

Ünite operatörlerinin seçilmesi ve devamlı sürdürülebilir eğitimlerin verilmesi şarttır. Termik Santrallerdeki eğitim programlarına, periyodik bakım-onarım çalışmalarının nasıl yapılması gerektiği dâhil edilmelidir.

SONUÇ

Kömür rezervlerimizin büyük bir kısmı düşük kaliteli (yüksek nem ve kül ve düşük ısıl değer) linyit kömüründen oluşmaktadır. Enerji üretiminde kömür kullanan termik santrallerimizin çok büyük bir kısmı pülverize kömür teknolojisine dayanmaktadır.

Son zamanlarda dolaşımlı akışkan yatak (CFB) teknolojisine dayalı üniteler kurulmakta olsa da, Türk linyitlerini yakabilecek bir CFB teknolojisi henüz tam anlamı ile denenmemiştir. Tecrübeli yabancı kazan firmaları Türk linyitlerini yakabilecek CFB teknolojisine dayalı yüksek kapasiteli buhar kazanlar için yüksek risk gördüklerinden EPC yüklenici olarak ana rol almak istememektedirler. Yerli kazan dizayn/imalat için yeterli olabilecek yerli firmalarımızda maalesef kamu tarafından yeterli teşvik görmedikleri için böyle bir durumu değerlendirmemektedirler.

Linyit kömürlerimizi yakabilecek kazan tasarım ve imalatını yapabilecek herhangi bir EPC yüklenici bulunmamaktadır. Bu durum, enerji üretiminde yerli teknoloji geliştirilmesi ve kullanılmasını engellemektedir. Aynı şekilde özel firmalarımızın yaptığı kredi/ finans anlaşmaları gereği finansmanı veren yabancı ülkenin tasarım/imalat konularında katkı paylarının çok yüksek olması da yerli sanayimizi olumsuz etkilemektedir.

Yerli sanayimiz için kazan tasarımı, en önemli başlangıç noktası olarak görülmektedir. Özel sektör ve TÜBİTAK MAM tarafından CFB kazan tasarımı için çalışmalar devam etse de bu çalışmaların daha fazla kamu desteği ile hızlandırılarak ticari boyuta ulaştırılmaları çok önemlidir. Alanlarında uzman yerli firmaların üniversite ve araştırma merkezleri ile birlikte bir ortaklık/ konsorsiyum oluşturarak ek kamu desteği ile bir kazan tasarım/ imalatı ve deneme uygulamasına bir an önce başlanması öncelik olmalıdır.

Yerli sanayimizin çok ciddi boyutlarda imalat tecrübesi vardır. Yerli sanayimiz tarafından imal edilebilecek birçok teknolojik ürün/ ekipman yapılan kredi/ finans anlaşmaları çerçevesinde yurt dışında üretilmektedir. Yerli imalatımızı artırabilmek için enerji alanında tasarım yapabilen güçlü EPC yüklenicilerin oluşturulması ve teşvik edilmesi bir zorunluluktur.

Yüksek kaliteli malzeme üretimi için bir an önce üniversitelerimiz, araştırma enstitülerimiz ve yerli üreticilerimiz arasında araştırma-geliştirme projelerinin başlatılması ve teşvik edilmesi gerekmektedir. Termik Santral işletmecilik tecrübemizi artırmak için düzenli eğitimler ve santral operatörü seçimlerinde dünyadaki diğer işletmecilerin izlediği bilinen rutin metotlar takip edilmelidir.

Çalıştay sonuçlarını 30 Nisan 2011 Cumartesi günü saat 1300 da Ankara ODTÜ Mezunları Derneği Konferans salonunda ilgilenen herkese açık panelde kamuya sunmayı planlıyoruz.

En derin saygılarımla...

Haluk Direskeneli, Ankara, Nisan 2011

Bilkent YeniYIL konseri ve Yenilenebilir Enerji Kanunu

2011-01-11T06:52:00.002+02:00

Değerli Arkadaslarım

30 Aralık Cuma akşamı ailecek Bilkent Senfoni'de Yeni YIL konserinde idik. Bilkent senfoni orkestrasına hayranım, muhteşem bir makina, kusursuz bir birliktelik, harika bir ortam, benzeri dünyada az bulunur bir performans.

Yazılı program tüm Çaykovski idi, başta Koreli bir piyanist 1. piyano koncertosunu çaldı- bana kalırsa çalamadı. Bu konçertoda piyano orkestrayı ezer, tersine oldu ve kusursuz çalan Bilkent senfoni orkestrasi solisti ezdi, halbuki solist belkide 10 senedir günde belki 12 saat piyano çalışıyor, parmakları piyano çalmaktan genetik değişime uğramış, ama olmadı, benim bile farkettiğim bir farklılık yaşandı,

ikinci bölümde orkestra sahne çukuruna indi, sahne bir balerin çifte kaldı, Yine olmadı, senfoni mükemmel, balerin çift mükemmel ama sahne bale için uygun değil, senfoni sahnesinde bale olmuyor, ışık uymuyor, hiçbirşey uymuyor, opera opera sahnesinde, bale yine opera/bale sahnesinde sahne almalı.

Arkasından orkestra üyesi bir Japon tuba sanatçısı komiklik yapmak/ izleyiciyi eğlendirmek veya balerinlerin elbise değişimine zaman kazandırmak için sahne aldı. Belki Japonya da herkesi güldüren hareketler/ danslar/ diyaloglar bizde soğuk karşılandı,

Tekrar ara verdik. Arada fuayede üflemeli çalgılar gurubundan jazz dinledik, sıcak şarap servisi yapıldı. Orkestra üçüncü ve son bölümde bir Çaykovski müziği ile devam etti, ve geleneksel Strauss yeni yıl valsleri ile konseri bitirdi. Konserin sonunda kırmızı elbiseli muhteşem yetenekli balerin (AyşemSunal) orkestra şefinden (IşınMetin) yönetimi aldı ve son Strauss valsini yönetti, çok hoştu, balerin bir orkestra şefi. Uzun zaman bundan bahsedilecek eminim,

Bilkent senfoni yeni yıl konseri bana yenilenebilir enerji kanunu yönetimini hatırlattı. Japonya komik olan burda komik olmayabilir, Kore- Japonya- Almanya- Amerika- Uganda icin geçerli olan kurallar uygulamalar buraya uygun olmayabilir, 10 yıl günde 12 saat piyano çalarsınız ama Çaykovskinin piyano konçertosunda, kusursuz çalan bir senfoni orkestrası altında ezilirsiniz, öte yandan mükemmel eğitimli bir balerin (AyşemSunal) orkestrayı çok kısa bir süre çok güzel yönetip uzun süre kendinden bahsettirebilir,

Yeni yenilenebilir enerjiler kanunu üstünde iyi çalışmamız lazım - diye düşünüyorum

Kanun TBMM'de bir önceki Enerji Komisyonu başkanının önderliğini yürüttüğü gurup tarafından yürürlüğe kondu ve müzakerelerde iktidar üyelerinin bir kısmı ile hemen hemen tüm muhalefet leyhte çalıştı- Hükümet azınlıkta kaldı, sonuç şimdi önümüzde,

İş sadece hükümete kalsaydı, herhalde sonuçlanmazdı, belkide kaduk kalırdı. Hükümete de hak vermiyor değilim, teşviklerin kötuye kullanılmasından ve aşırı bütçe yükünden, gereksiz riskten korkuyor, haklı , çünkü bizde her türlü teşvik itina ile suistimal edilir,

İhracatı teşvik ederiz, hayali ihracat çıkar, termik santral yapılsın diye kolaylaştırma yaparız, hoyrat yatırımcı orman arazisinin istimlakini ister, yöre halkı ayağa kalkar. Kombine çevrim yapsın diye ÇED raporu işlemleri kolaylaştırılır, yine hoyrat yatırımcı insanların içme suyunu santral soğutma suyu olarak kullanır.
Yeni YEK kanununa göre bakanlık onayı ile orman arazisine, SİT alanlarına, tabiat parklarına GES, RES, HES kurulabilecek, ormanların talanı devam ediyor, ortada orman kalmayacak, her taraf dümdüz olacak.

Şimdi yenilenebilir enerjiye teşvik, daha yüksek satınalma garantisi veriyoruz, bu teşvik öncelikle ekipman ithalatçılarına yarayacak, ortalık ucuz kalitesiz, yedeksiz, bakım anlaşması olmayan ithal mal ile dolacak, EPDK denetim işlerini özel denetim firmalarına aktaracakmış, peki bu nasıl olacak? denetleyiciyi kim denetleyecek? Ahbap/ çavuş ilişkiler nasıl önlenecek?? Bu kadar personel aldılar, kocaman bina aldılar, şimdi sorarlar işin altından kendileri kalkamadılar mı?, yoksa yakında EPDK özelleşiyormu??

Öte yandan yerli imalat teşviği piyangodan son dakikada çıktı, nasıl uygulanacak bilemiyoruz, ya çıkacak yönetmeliklerle bürokratik işlemlere boğulur kullanılamaz olur, ya da çok kolaylaştırılır yine kötüye kullanılır. Ayrıca 5 yıl içinde kim Turbin/generatör fabrikası kuracak, piyasanın güvenini kazanacak, iş alacak, imalat yapacak, yerinde kuracak, işletecek ve yerli üretim teşviği alacak, olacak şey değil, Ancak belki yabancı firmaların montaj fabrikaları kurulur, kısmi üretim yapılır,

Yerli kömür termik santrali yerli imalatına teşvik yok, sadece belediye/ şehir çöpleri biomass santrallerine var, o da şu anda yabancı ekipman bağımlısı, çöpten gaz üretip kombine çevrimde yakıyorlar, yerli imalat yok. Öte yandan müteahhitlerimiz yurtdışında amelelik yaparak en basit insangücünü pazarlayarak rekorlar kırıyorlar, yatırımın ana müteahhitliği yine yabancılara gidiyor, işin karını onlar alıyor. İç piyasada ise uygulanabilir yerli imalat teşviği yok, yenilenebilir enerji kanunun yerli üretimi teşvik maddelerinin iyi incelenmesi gerektiği düşüncesindeyim

Bir yatırım eğer yerli istihdam yaratmıyorsa hiç bir önemi yoktur, "Almanya'da böyle Amerika'da şöyle, Uganda'da bile böyle", diye bana örnek göstermeyin, onların şartları ile bizimkiler elma armut gibi farklı. Bir yenilenebilir enerji santrali azami yerli imalatla yapılmış olmalı, teşvikler eğer verilecekse yerli kömür santralleri için de verilmeli, aslında normal enerji yatırımları için geçerli standart genel vergi indirimleri dışında hiçbir teşvik verilmemeli.

İşte buraya yazıyorum, üç gün sonra yerli tesvik maddeleri suistimal ediliyor, yolsuzluk var, diye haberler çıkarsa, hiç şaşmayın. Yeni yılınız kutlu olsun, Selamlar saygılar

Haluk Direskeneli
via GoogleTranslation

Bu çelik bu yükü taşırmı??

2011-01-10T18:19:00.014+02:00

Değerli Arkadaşlarım,

1973'te ODTU Makina Mühendisliği bölümünden mezun olduktan sonra Trakya'da Alpullu Şeker Fabrikasına girdim- Yaz döneminde hiç durmadan revizyon yaptık, motorlar/ pompalar sökülüyor temizlenip yerlerine takılıyor, rulmanlar, paslanmış/ aşınmış ekipmanlar, elektronik kontrol ekipmanları temizleniyor, onarılıyor, yenileniyor.

O sırada fabrikanın şeker pancarı besleme kanalı pancar besleme kapasitesine yetmemis, yeni bir pancar yıkama ve pancar sevk kanalı çelik konstrüksiyonu yapılıyor. Başında ham fabrikanın ustabaşısı/ emekliliğine az kalmış Alpullu PancarKöy’den 60+ yaşında Mehmet usta var. Stok sahasından çelik profil beğeniyor, çelik konstrüksiyon kanal taşıma ayakları yapıyor, hummalı bir çalışma var.

Malzeme mukavemeti dersi kafamda yeni, son sınıfta en iyi notu almışım, oturdum kullanılan taşıyıcı profillerin flambaj hesabını yaptım. Mehmet usta epey güçlü çelik kontruksiyon çatmış, Bir sabah hesapları gösterdim, daha küçük ebatlı profillerle aynı açıklığı/ mesafeyi geçebileceğini söyledim.

Mehmet Ustam beni dinledi, hesaplara baktı, baktı, "Mühendis bey, hesapların iyi hoş, ancak çelik kontrüksiyonun benim gözümde de sağlam olması lazım, benim gözüme de uygun gelmesi lazım, beni ikna etmesi lazım, bana güven vermesi lazım " dedi.

Anlamadım, anlayabileceğim şekilde tekrar anlatmasını istedim, "Mühendis bey, bir ağırlık görürsün, bir yük görürsün, bir açıklık görürsün, bakarsın çelikçi/ tasarımcı ne profil kullanmış, kafana yazarsın, başka bir yerde benzer ağırlığı, benzer yükü, benzer açıklığı görürsün, kafana yazdığın bir önceki profil ile uymaz" dedi.

Hesabı tekrar kontrol ettim, yorulma/ fatique faktörlerini unutmuşum, onları ekleyince hesapta çıkan profiller Mehmet ustanın seçtiklerine yakın oldu. Elinizde veri/ bilgi varsa oturur hesap yaparsınız, bilgi yoksa eski tecrübelerinize/ görgünüze / hislerinize güvenirsiniz.

Bunca yıl termik santrallerde inanılmaz boyutlarda yük, ağırlık, hacım gördüm, askıya alınmış, çok geniş açıklıklar ve büyük taşıyıcı ayaklar profiller gördüm. Aklıma hem 1973'te Mehmet ustanın söyledikleri geliyor, UzakDoğu'dan gelen/ alınan termik santrallerin çelik konstruksiyonlarına bakıyorum, bu yükü soğuk iken bu çelik belki taşır, ama içinde kömür varken, ve o kömür yanarken, bizim tabirle sıcak yük altında yanma yapılırken, bu çelik konstrüksiyon nasıl taşır? Taşırmı? Ne kadar taşır?? Şantiyenin proje kontrol mühendisine soruyorsun, "Bu yapı/ çelik zayıf görünüyor, güven vermiyor, kontrol ettinizmi?? kendiniz hesap yaptınız mı?"- Cevap veriyor "Ana müteahhit garanti verdi, benim kontrol etmeme gerek yok", Ne/ neden güveniyorsun??? Bu kadar bağımlılık/ teslimiyet doğru değil, hepimiz aynı mukavemet dersi okuyoruz.

Bu yeni çelik konstrüksiyonlar bana hiç güvenilir gelmiyor. Elimde veri/ bilgi yok, detaylı bilgi şantiye kontrol mühendisinde varmı? Hesap yaptılarmı? Kontrol ettiler mi?? Gördüklerim bana güven vermiyor, UzakDoğu firmasının tek amacı var. Ucuz olmak, kimsenin veremiyeceği en ucuz fiyatı vermek. işletmenin ömrü önemli değil, yedekler / "redundancy" önemli değil, sadece ucuzluk önemli, yatırımcı en ucuz malı istiyor, konuyu bilmeyen finansmancı da bu yatırıma finans veriyor, nasıl veriyor??? Nasıl hesapladılar?

Bechtel firmasından 1998de bir sipariş aldık. Kazakhstan Tengiz TCO rafinerisine 4 adet büyük paket buhar kazanı teslim edeceğiz. Kontratımızda detaylı bir madde var. Bechtel'in bir tecrübeli mühendisi bizim ofiste fulltime bulunacak ve tüm hesaplari, tasarımları, imalatı ve kalite kontrolü denetleyecek- Günü birlik faks ile merkeze rapor verecek.

Biz olmayacak birşey demiştik. Oldu. Bir Ingiliz vatandaşı tecrübeli makina mühendisi 1-YIL bizim ofiste tüm hesapları kontrol etti. 10m USD lik bir siparişten bahsediyoruz. Bir malı bir endüstryel malı, bir termik santrali alıyorsan baştan sona kontrol edeceksin. Satıcının insafına kalmayacaksın

Alpullu PancarKöy'lu Mehmet ustanın öğüdü hep aklımda, bu yapı bu yükü taşırmı?? Önce beni ikna etmesi lazım, bana güven vermesi lazım. Yeni ithal kömür termik santralleri çelik yapılarına bakıyorum, bana hiç güven vermiyor, bunlar çalışırmı? herhalde bir süre çalışır, 30-YIL çalışırmı?? Bilemem, çok ciddi hesap yapmak lazım

2-3 YIL'lik gecici kabul süresinden sonra şüpheliyim, Çelik konstruksiyonları bana hic güven vermiyor. Başka termik santral taşıyıcı çelik konstrüksiyonlarına bakıyorum, çok güçlü tasarımlar görüyorum, güven veriyor.

Sonra bu yeni ve çok ucuz projelere bakıyorum, bana oyuncak gibi geliyor, yatırımcı bu parayı nasıl veriyor?? Kreditor nasıl/ neye göre projeye finans sağlıyor?? Bu risk nasıl kabul edilebilir?? veya şöyle sorayım, bu risk yükünü proje taşıyabilirmi?

Son yapılan Kopenhag ve Cancun iklim değişimi konferansları sonrası CO2 emisyonlarını azaltıcı/ kömür kullanımını azaltıcı uluslararası anlaşmalar çıkmadı. Ama başka gelişmeler oldu, 2011 yılı başında ithal kömür fiyatları 80 USDollar/ton'dan, bugün için 130 USDollar/ton'a çıktı, aldı başını gidiyor, daha yüksek USDollar/ton beklentileri var, ve çok mantıklı temellere dayanıyor. Avustralya kömür madenlerini su bastı, üretim durdu, uzun süre başlamayacak, GüneyAfrika'da demiryolu rayları kapandı, kömür taşıyan tren vagonları raydan çıktı, onarım devam ediyor. Kolombiya ve Rusya da hava muhafeleti kömür taşımayı engelledi.

Bu artan ithal kömür fiyatları ile bu yeni ithal kömür santralleri nasıl çalışacak?? Allah herkese akıl fikir versin, En çok yatırımcıya/ finansöre versin,

Selamlar saygılar

Haluk Direskeneli

Kazağını ters giymişsin

2010-12-26T11:09:00.008+02:00

Foto- Hamburg, Harburg, Bu sabah Saat 10:00AM

Değerli Arkadaşlarım

Bazan uyku tutmaz, sabaha karşı oturur bir aykırı yazı yazarım, özellikle aykırılık dozunu yüksek tutarım- veya öyle bir aykırı makale okumuşumdur, üstünde yorum yapmak isterim, veya yorum yapılsın isterim

Gönderirim 3-4 yahoogroup listesine, moderatörlü olanlar, yazıyı tutarlar, yayınlamazlar, moderatör ahlakçı kesilir, yenilenebilir enerji- temiz enerji gurubu ise kesinlikle aleyhte yazı yazamazsınız, kömür kötüdür, nükleer daha kötüdür, aslında her enerji tipinin iyi- kötü yanları vardır, önemli olan risk önlemek, mühendislik yaparak iyi tasarımlar ile çevre riskini azaltmaktır, kömürlü santralde/ nükleerde atık kontrolu yapacaksın, rüzgarda gürültü önleyeceksin

“Klasik Batı Müziği” diye bir yahoogroup var, “Andante” dergisinin sponsorluğunu/ reklamını da yapıyor, büyük yorumcularımız FazılSay/ GülsinOnay buraya üye- yazı/ yorum/ program gönderiyorlar, Dergi 2 ayda bir çıkıyor, Ankara'da satışı bu sürenin sonuna geliyor, “ne iş bu??” diye yazı yazdım, olmadı, kendilerini düzelteceklerine, dergiyi zamanında piyasaya vereceklerine yazıyı sansürlediler,

Bazan bir yazıyı yazar 4 yahoogroup’a birden gönderirim, bakarım 2'sinde yayınlanmaz,

Bu durum bizim eleştri alma konusunda gereksiz hassasiyetimizden oluyor, bize bir eleştri gelince savunma mekanizması ortaya çıkıyor, düşmanca bir tavır karşısındaymışız gibi karşı gereksiz hamleye geçiyoruz,

Ben bir yazım hakkında eleştri gelmişse, çok sevinirim, demek birşeyler söylemişim okuyucu/ yazar düşünmüş beğenmemis karşı cevap yollamış, bu benim düşüncemdir, cevap onun cevabıdır, ne ben onun düşüncesini değiştirebilirim, ne de israr ederim, cevaba cevap hakkını çok gerekmedikçe kendimde görmem, hatta başkaları da birşeyler yazsınlar, konu üstünde yorumlar daha cok gelişsin incelensin isterim

Bir haftasonu bir toplantıya giderken evde aceleden kazağimi ters giymişim, 1-saat toplantıda , toplantıya katılanlar, hemde yakın arkadaslarım bana “kazağini ters giymişsin” demedi,

Siz bana söylemezseniz ben kazağımı ters giydiğimi nerden bileceğim?? Ara verildikten sonra tuvalete gittim, aynada olan yanlışı nasılsa farkettim, kazağımı düzelttim geldim, sonra toplantı masasında oturan arkadaşlarıma sitem ettim, “kazağımı ters giymişim, neden söylemiyorsunuz? “ ben kesin bir yanlış yapmışım, ama farkında değilim, bunu siz söylemezseniz ben nerden bileceğim?? Yanlışı söyleme/ uyarma kültürü bizde yok, bizim kültürümüzde yok,

Bir tanesi daha saf bir yorum yaptı, “yeni moda kazak sandım, ters giydiğini anlamadım” dedi, bu da başka bir yorum, ama onu da söylese ben durumu anlardım

Bir yanlış yapılmışsa bu söylenmeli, hemen söylenmeli, bir dergi 2-aylik çıkıyorsa ve Ankara'da dağitım bu 2-ayın son haftasında yapılabiliyorsa hemen söylenmeli, ki dağıtıcı bu yanlışı düzeltsin,

Eğer rüzgar santralleri Çatalca da çevreyi rahatsız edecek seviyede gürültü yapıyorsa bu söylenmeli, ki yatırımcı daha sessiz rüzgar turbinleri alsın koysun, rüzgar santrali yaparken orman arazisinden yol geçirerek yok etmesin,

Güneş enerjisi yatırımlarında tarım arazisi gaspı riski varsa, 5.5 cent/kwh az geliyorsa bunlar söylenmeli, aşırı tesvik talebi yönlendirilmeli, piyasa şartlarında rekabet unsuru söylenmeli, tüketicinin pahalı elektrik alması önlenmeli,

Yatırımcı orman arazisine ithal kömür santrali yapmak istiyorsa bu söylenmeli, bu yanlıştır, 400 dönüm sana yetmez sana en az 2000 dönüm lazım ve burda bu yatırımı yapamazsın, (Gerze)
Kombine çevrim santral yapıyorsan komşu tarım arazisinin yeraltı suyunu kullanamazsın, sonra bu başına dert olur, risk yükselir, halka arz yaptığında alıcı çıkmaz, 20 milyon USD kazanacağım derken 1 milyar dolar kaybedersin- denmeli, (Antalya Selimiye 1150 Mwe)

Bilgi önemlidir, yorum daha da onemlidir, bu dünyada bedava bilgi yoktur, bilgi paradır veya para eşdeğeri başka birşeydir, üretilen bilgi bedava verilirse değersiz olur, verdigim bir bilgi benim icin 5 dakika klavye zamanı (+30 YIL deneyim) karşılığıdır, bu 5 dakika klavye yazı yazma süresi icin ben 30 YIL çalışmışımdır,

Bilgi onemlidir, Yorum / değerlendirme daha önemlidir, bedava bilgi istemeyin, burdaki bilgiyi kullanırken yazarı adına referans/site verin, Kaynakçanıza ismini yazın,

Ticari Yazılımların akademik versiyonlari vardır, piyasa için verilen fiyatın cok altına akademik çalışmalar için verirler, tek şart vardir, makale/ tez/ sunum sonuna kaynakçada benim ismimden bahsedeceksin,- der

Bu e-group ta (EnergyNewsletterTurkey) moderation yok, herkes istediğini yazar, hatta güncel sorunları da konuşur, otomobilini de anlatır, sinema/ opera yazar, şaraptan bahseder, hepimiz kocaman yetişkin/ eğitimli insanlarız, toplumumuzun daha iyiye gitmesi, daha iyi yönetilmesi için, arkadaşlarımızın daha iyi işler bulması/ sipariş alması, iş kurması, iş büyütmesi, daha iyi gelir kazanması hepimizi memnun eder,

Yeterki gereksiz spam mesajlar olmasın, yorum olsun, düşünce olsun, katkı olsun, birileri bana “Kazağını ters giymissin, git hemen düzelt” desin,
En derin saygılarımla, Yeni YILINIZ kutlu olsun, Selamlar saygılar

Haluk Direskeneli, Hamburg'ta mukim Enerji Analisti
Not. Tercüme "GoogleTranslation" ile yapılmıştır

Hepimiz için yenilenme zamanı

2010-12-09T00:45:00.014+02:00

Değerli Arkadaşlarım

1999 yılında çalıştığım şirkette yeniden yapılanma süreci başladı. Türk- Amerikan OrtakGirişim şirketinin Amerikan ortağı kendi ülkesinde finansal krize girdi- Chapter-11 olarak adlandırılan kanuni işlem başladı. Amerikalı ortak, tüm yabancı ortaklıklarını öncelikle yerli ortaklarına satıp kendi içine döndü. Halbuki ortak girişim şirketi olarak bölgemizde iyi bir yıl geçirmistik, yeni işler almıştık, iyi ikramiye ve iyi maaş artışı bekliyorduk- Bunun yerine hızlı bir şekilde küçülme kararı verildi- Şirket tümüyle yerli ortağın mülküne geçti, çok kısa süre içinde küçüldü, hızla personel azaltımına gitti,

Nisan ayı sonunda kendimi bir anda kapı önünde buldum- 15+ YIL çalısmanın/ sadakatin/ fedakarlıgın karşılığı buydu. Küçük bir kıdem tazminatı- Ne olacaği belirsiz bir gelecek, şirketiçi kariyer beklentilerinin sonu- özel okulda orta egitimde okuyan iki çocuk-

Bilgisayarımı formatladim, önemli gördüğüm bilgileri 3.5” disketlere koydum, herşeyi sildim, PC/Printer/ dökümanlarımı teslim ettim, ID kartımı verdim, muhasebede ilişkilerimi bitirdim. Bürodaki fazla kitaplarımı – dökümanlarımı arkadaşlarıma dağıttım. Öğle vakti arabamı yanaştırıp önemli eşyalarımı doldurdum. Eve döndüm. Moral taban yapmış- ne yapacağımı bilmez bir haldeyim

Öğleden sonra Liseden bir arkadaşım beni telefonla aradı- Hal hatır sordu- Durumu öğrenmis- Başından benzer olaylar geçtiği için benden daha tecrübeliydi. Benim için Istanbul’da bir randevu aldığını, bir yabancı IK/HR şirketinde ertesi gün mülakata beklendiğimi bildirdi.

Bir anda moralim düzeldi- O akşam istanbul otobüsüne bindim. Ertesi sabah saat 11:00'de Istanbul’da IK/HR şirketinde iş mülakatına girdim- Yabancı bir uzmana kendimi anlattım- Kısa özgeçmişimi verdim- tavsiyeler aldım, beni arayacaklarını söylediler- Bu kod/ şifreli konuşmanın ne anlama geldiğini henüz bilmiyordum. Ama önemli değildi, moralim yerine geldi, Piyasa benim farkımdaydı- Piyasada para eder bir geçmişim, tecrübe birikimim vardı-

ilerleyen günlerde arkadaslarım yardım etti, bazı projelerde önce gönüllü çalıştım, sonra part-time çalıştım, fazla geçmeden zaman içinde yeniden para kazanma düzeni kurdum. Kendime yeniden farklı bir network / arkadaş/ dayanışma ağı yaptım. ODTU Mezunları Derneğine, MMO Ankara Şubesi faaliyetlerine katıldım. "USAK Turkish Weekly" internet sayfasında enerji konularında makaleler yazmaya başladım. Enerji panellerinde konferanslarda davetli konuşmacı oldum. Her hafta düzenli sosyal komite toplantılarına katılmaya başladim, daha cok opera/ tiyatro/ konser dinler/ seyreder oldum, arabamın bakımını yapmak eziyet değil artık keyif oldu, Oto tamir ustam benim en yakın arkadaşlarımdan biri oldu.

Şirket içi yeniden yapılanma herşeyin sonu değil, onu anladım. Yeniden yapılanma aslında herkes için bir yenilenme oluyor. Aralık ayı içindeyiz, her taraftan şirket içi yeniden yapılanma haberleri geliyor, her kademede yenilenme var. Yaşlanan üst yonetim yerini genç kuşaklara bırakıyor, email’lerini okuyamayan PC kullanamayan kadrolar emekli oluyor, yeni fikirler dolaşıyor, daha mobil, daha hızlı, daha kendine güvenen, engel tanımayan kadrolar oluşuyor, her yerde oluşuyor, siyasi partilerde, STK'larda, meslek odalarında.

Yeniden yapılanmada eğer piyango size vurduysa sakin panik olmayın, şansızlık olarak değil, tersine kendiniz için bir yenilenme fırsatı olarak düşünün, CV/ Özgeçmişinizi yenileyin, imla hatasız tek sayfalık CV/ özgeçmiş ingilizce/ Türkçe hazırlayın, iş aramak ayıp değil, e-grouplara kısa iş arama mesajları gönderin, talep geldiğinde uzun pdf CV/özgeçmiş gönderin, mülakatlara gidin, piyasayı/ şirketleri tanıyın.

"40+ yaşı geçtikten sonra CV yenilemek abesle iştigal demektir. Ancak seni tanıyan, bilen birilerinin ihtiyacı varsa iş bulabilirsin. Onlar da CV istemezler" diye düşünmeyin. CV size her zaman lazımdır. Yeni bir iş ilişkisi kurarken karşı taraf önce kendi CV'sini gönderiyor, sonra sizin CV'nizi istiyor.

Enerji sektöründe iş arama konusu üzerine endişelenmeyin. Enerji sektörünün teorisini okumuş ve pratiğini yaşamaya devam eden kişiler olarak biliyoruzki, enerji sektöründeki mühendis tekeli ister istemez vardır, ama bu durum zaman içinde yine ister istemez değişecek. Bugüne kadar enerji sektöründe pozisyon ne olursa olsun, yapılması gereken iş neleri içerirse içersin, iş ilanlarında mutlaka mühendis aranması durumu vardı- İlk aşamada mühendis aranması, her çevrede bugün için mantıklı görülebilirdi. Çünkü enerji sektöründe satış isi de yapsanız, iş geliştirme de yapsanız teknik bilgilere sahip olmanız gerekir ve bu bilgilere mühendisler sahiptir. Ama yetmez, mühendis her işi yapamaz.

Enerji sektöründe, hukuk, iktisat, uluslararası ilişkiler, sosyal bilimler okumuş ve sosyal bilimler ekolünde kendini yetiştirmiş kişilere, yorum kabiliyetleri açısından ihtiyaç vardır. İyi yetişmiş bir sosyal bilimci, biraz teknik bilgiye sahip ise, enerji konusunda önüne gelen bilgileri yorumlamakta bir mühendisten daha etkin olabilir. Enerji konuları çok-disiplinli konulardır, sadece mühendislik değil, hukuk, uluslararası ilişkiler, insan kaynakları, iktisat uzmanlıkları da ister.

Benim uzmanlık alanım „Termik santraller“. Konumda iyiyim. Yıllar içinde oluşmus bir tecrübe birikimim var- Bu birikim uzun yıllar termik santrallerde çalışma, daha sonra imalat/satış uğraşları sonunda oluştu- yabancı firmalarla çalışarak masanın öbür tarafını anlama imkanım oldu.

İş arama/ yeni iş bulma konusu önemli, ama ilerde kendi işinizi kursanız çok daha iyi- Bu yeni iş „konferans düzenleme“ olur, „dergi çıkarmak“ olur, „uluslararası danışmanlık“ olur, „atölye kurmak“ olur, „mühendislik bürosu“ olur,

Hepimiz için yenilenme zamanı... Kendimizi yenileme zamanı... Kendinize bir bilet alın, bir yerlere gidin, mülakatlara girin, arkadaşlarınızla yemeğe çıkın, ofis açın, iş kurun, yeni ufuklarda yeni firsatlar için birşeyler yapın, kendiniz/ aileniz/ çocuklarınız için yapın,

Selamlar saygılar

Haluk Direskeneli

Piano

2010-10-27T15:54:00.003+03:00

Dear Colleagues

I saw a piano, first time in my life, in Opera house in Ankara when I was 12 years old. It was an extraordinary instrument with huge keyboard, black and white. I envied the players, and the artists. In order to be there we were supposed to take 2- hours bus drive from my small town. Later we moved to Ankara, and my mom and pa took us to State Philharmonic Concert hall. Very small hall. Anyhow I was so excited to listen to piano concerts.

Later in time, I got married, we had our first child; we had no further concern other than his health, and proper education. When we had our second child, again a boy, we moved to a better environment where there were many other possibilities to give to our newborn, such as music. We purchased a small cheap ORG, for him to play. He was very capable in playing. Then one day, we were asked if we wish to have piano teacher to teach playing piano to our 6-year old son. He was pre-school age, in kindergarten, even not literate. Anyhow it was an experiment, teacher was in the university, for his post graduate studies, he was looking for a small boy, at pre-school age, with  reasonable parents, us. He was charging a symbolic figure for once a week teaching. So my son learnt musical before he learnt the alphabet.

Then we applied for child choir to sing. He was elected to sign in first Tosca, 1st act, 3-minutes in children's choir. In order to participate to that performance we had 6-months of training. In every opera performance, we were supposed to be in the Opera 2-hours earlier to heat up the voice, get dressed, and some more rehearsals. After the first Act, we were staying and watching rest of the Opera.

Then the next year he was selected to sing in LaBoheme, again Puccini. In children's choir in the second act. Once every month, sometimes twice a month, we were supposed to be in the Opera hours. Money, no way. You are getting training, free-of-charge. Then he lost his voice when he was at 12.

Our teacher, master, scholar, he advised us to go back to piano, and purchase a piano, or similar instrument so that he stays close with music. OK, why not a simple instrument, a flute, a guitar. One of my school friends, he was a venture capitalist, a small civil  contractor, I heart that he placed some money and together with a close school friend of ours, they opened up a piano shop, somewhere close to our house.

One day, with no intention of buying, we paid a visit to his shop. We saw at least 20 pianos, Chinese or Korean imitations, German license pianos, plus some from East Europe and Russia. Good quality western pianos were very expensive. say 10,000 or 20,000 US dollars range. We were looking for something with reasonable price, but later. He asked my son to play piano. He played a favorite simple Mozart. He liked and said, "He deserves a piano, we are in general economic crisis, and I cannot sell any piano. I will give a reasonable piano, today direct to your house, and we talk later the payment terms", I said "You are crazy, I am not ready to pay anything" He responded, "No problem, pianos are staying here like buffaloes in the swamp. In your house at least your son will be playing. He needs it."

In that afternoon, a big special lorry arrived to our house. Two special porters carried the piano into our living room. By the way, it was our new house, and we had very difficult time to pay the down payment. In our living room, we had no furniture. So piano was our first furniture. My son continued to take piano lessons from a conservatory teacher, once every week.

Then after 2- months, I got a call from my vendor fried. "Look, I am selling this piano for 2100 US Dollars in the market. It is OttoMaister Germany license, made in China. It is 1700 USD reduced price. I will additionally make my sacrifice and reduce 100 USD more. So it is 1600 USD for you. Pay back in 1-year as you wish." I was surprised. Anyhow within 6-months I paid them all. He had a piano. And my son got lessons. He is a good piano player now.   I am proud of him. As long as you invest in your kids, they pay you back. That is the major investment in your lifetime.

YouTube/FaceBook/WikiLeaks

2010-10-19T10:13:00.012+03:00

Dear Colleagues,
YouTube is created in 2005 by three university students, now it is owned by Google. Similarly FaceBook is a simple business enterprise created in year 2004. Today they have successful business, tomorrow they will be replaced by some other company. They both have huge security leaks. Commercial companies do not stay in the market forever. Today they are IN, tomorrow they are OUT. If they wish to continue to make business in our environment, they should comply with our rules and regulations and laws. They should have respect to our prevailing written/ unwritten values. On the other hand, YouTube is an ignorant company. YouTube obeys to rules and laws in the USA and EU but does not care the rules and laws of our country. There are many ways/ proxy pages to have access, if you insist to have access. Move on, no problem. You learn details of PC/ Internet/DSL changes. We should keep in mind that companies are not equals of national states. Sovereign states cannot tolerate their unlawful initiatives, and states can take all necessary measures, as in the case of USA vs. Wikileaks, Germany on Pro-Nazi releases. It is your writers sincere feeling that your country has the right to stop the unlawful/ unnecessary activities. If a business enterprise (a thermal power plant, a solar plant, a wind energy company) has certain displease to any article in the web, any threat to their business interest, then the web owner has to retrieve the article upon request. If I write an article and a business enterprise feels uneasy and declares so, I feel that it is my responsibility to delete that article immediately. There is no shame/ no disgrace. YouTube in Turkey is similar to WikiLeaks in the USA on security concerns. This is a matter of cost and benefit calculation within company management. So company does not want to spend some extra money to stop unfair/ unnecessary/ mostly childish insults/ threats where they take these insults/threats seriously in the USA and European Union. It is nothing to do with freedom of expression. It is simply restriction profanity and extreme bad manners in social network of the cyber space. We do not care whether the world is laughing at Turkey because of these legal proceedings. The world is also laughing at the USA and European Union for various reasons. Anyhow who remembers the mighty companies of the past, IBM, Xerox, DeutscheBabcock, VKW etc? Your comments are always welcome.
Haluk Direskeneli

Tosca in Ankara Opera House

2010-10-06T09:38:00.009+03:00

On Monday we were in Ankara Opera House to watch Tosca Opera composed by Giocomo Puccini first premiered at Roma in 1900. The performance in Ankara was great. Italian embassy in Ankara sponsored the Italian artists to put the opera on stage. Opera was completely full, some audience were left standing on aisles. We found no space for our car in the parking lot, the security advised us to drive to the main gate, we found an open space on left side of the main gate, and left our car there. After waiting in the long ticket queue, we received our internet tickets, entered the opera house, found our seats at the last row of right hand corner.
I admired the tenor voice of Ihsan Ekber who was playing romantic painter Mario Cavaradossi. Chief of Police, Baron Scarpia was played by magnificent baritone Eralp Kiyici. Beautiful Soprano Feryal Turkoglu as Floria Tosca was a bit cool in the first act to my surprise,  but she warmed up her voice in the second act and sung her songs with high volume and created wonders.
In the first act, the role of the church children's choir is played by adult choir singers. In 1995 my youngest little son Mehmet was in the same choir. Then conductor Antoni Pirolli insisted that "Children should play the role of children choir in Tosca"-  so I got the stage father responsibility, to drive my son to each opera performance and watch the complete opera performance for two seasons. So today I had some confidence to write about new Tosca opera.
Italian director VINCENZO GRISOSTOMI TRAVAGLINI  and,  conductors TULLIO GAGLIARDO VARAS   and ALESSANDRO CEDRONE  were exceptional. I would say that décor was amazing, costumes were excellent, especially the very well designed costumes of leading roles Tosca, Mario and Scarpia.
In opera Tosca we watch rape. We see murder committed by bloody knife. There is torture, and in the end there is execution by firing squad beyond the castle wall. There is suicide. In 1995, players were not touching to each other. Now there is rape in the second act, on a large sofa publicly. Torture of Mario is explicitly exposed. Tosca repeatedly knifes Scarpia, blood is soaked in her hands. In the past, torture was behind the stage, we could watch the voices, here it is displayed on the stage. Firing squad fires on  Mario Cavaradossi, Mario takes bullets and dies of bullet wounds.   While soldiers come to capture Tosca, she commits suicide by throwing herself over the castle walls. The opera was over, we long applauded the players / singers / directors, and all contributors while standing. If you miss last performance of Tosca, it is on stage on October 13 and 23 in Ankara,  live performance at the opera so bloody, so fantastic, so extraordinary.

Local Reactions to Dam Construction in Turkey

2010-10-01T06:57:00.002+03:00

Dear Energy Professional, Dear Colleagues,

We had that long-term concern for locals who could react/ respond in rouge way since state/ public institutions are doing the same- See the report from Milliyet below.

As construction preparations initiated on Thursday with the soil drilling operation of the dam in Tunceli Munzur Valley, the nearby local environmentalists gathered in the region to prevent the construction, and they attacked the workers and the drilling machineries.

Local Mayor Mrs. Edibe SAHİN (BDP) said, "We shall have no pity/ no mercy/ in no way to engineers, workers and laborers who would come here to work here. Because we will not be so patient, "she said.

Munzur Valley Dam construction is initiated in the region by bringing the drilling machine started to run. A private security company is employed to avoid the possible reactions and also local Gendarmerie teams in the region took action.

At Dedeagac village centre which is situated 10 miles from Tunceli, a group of environmentalists moved to the region. By using voice broadcasting, public announcements in the city centre were asked to go to the region.

Upon call on the region, the number of those environmentalists reached to 700 in number. People gathered at front of drilling machine and tried to shut down and prevent the operation, and even tried to destroy the machine. Those groups are blocked but military police did not intervene against demonstrators.

Mayor of Tunceli Mrs. Edibe Sahin came to the region to meet with company officials. Company officials informed that they will retrieve their drilling machinery and the demonstrators calmed down upon their commitment to stop drilling work.

Mayor Mrs. Edibe Sahin said that they will not allow the construction of hydroelectric dams on Munzur Valley. She said "People of Tunceli are in one body in this regard to stop any construction activity."

"We appeal here that we are committed to stop this dam construction. We shall not let anyone to build any dam in Dersim /Tunceli). Today upon news, people gathers in 5 minutes to react any drilling activity for construction of dam in Munzur valley. If people are quiet and calm so far, the reason is due to promises given to us. We are advised that the situation will be reviewed for Munzur Valley, for construction of the hydro the dams in the region. People of Tunceli are told that dams will be built if necessary. Our people are waiting with hopes that dams will not be built. Our patience should not be tested any more. Today the situation here is a reflection of accumulated public anger. Everyone in Dersim (Tunceli) is organised, and we are all in one body, together we shall respond. After all, we shall have no mercy/ no pity / no other way here for those who would come here to work in dam construction as engineers or workers. After all, we shall not so be patient. Here each dam construction will create new immigration; we shall not let any more immigration, no more displacement again. In our history, we had that experience. Today new dams will not be constructed, we will not migrate, and we will not let local people to migrate. In order to do this, regardless of anyone who would come here, every one of employee should consider that. People's patience is about to end, and local people may never so reasonable. "

The well-known local environmentalist lawyer Mr. Baris Yildirim who opened court cases, said that all the dams on the Munzur Valley are not legal.

He said, “All dam construction which is planned in the Munzur Valley area of national park is illegal. We presented those facts to the public in reports. Ministry of Environment and Forests, officials within Munzur Valley National Park were not aware of any of the dams as stated in an official letter to us. Without long-term development plan which would be prepared, reviewed and approved for the valley, ministry can not allow the construction of these dams. This is not legal. State should protect and defend the national park. On the contrary we advocate as citizens against the state. Where in the world there is such a thing? No matter what will come out, we shall no let dams constructed in Munzur Valley. "

This is a new era of local environmentalists to respond to rogue state initiatives.

EIA approvals, environmental controls are too important and should not be left only to the care and regulations of the government agencies.

Turkey

's energy policy should not be “more energy and electricity generation no matter what the cost to the nearby environment” as the public institutions have now been implementing.

Our energy policy should be, “to generate energy and electricity in respectful to the environment, with maximized use of local fuel, with best local design engineering, fabricated with maximized local participation by creating local employment, installed by the local contractors, with local labour, built at environmentally appropriate areas”. With best regards

Haluk Direskeneli

Nabucco Opera veya BoruHatti

2010-09-25T10:50:00.004+03:00

Değerli Arkadaşlarım,

Tüm çalışma hayatım termik santral işinde geçti. Ben yatırımcının her tip enerji alanında daha çok yatırım yapmasını isterim. Çevreye uyumlu, çevre insanı ile dost HES/ Güneş/ Rüzgar/ termik yatırımlar yapmasını isterim. Zaman içinde Termik santral çalışmalarına uyumlu kendime göre uğraşlar edindim. Bence enerji sektörünün müziği Opera'dır.

DoğalGaz endüstrisi denince benim aklıma Guiseppe Verdi'nin bestelediği Nabucco geliyor. "Nabucco" denince sizin akliniza boru hatti geliyor, aslında biliyorsunuz, boru hattı müzakereleri sırasında Viyana operasinda oynanan bir Verdi Operasıdır.

Geçen dönem 2010 ilkbaharda Ankara Operasında "Yekta Kara" hanım "Macbeth"i sahneye koymustu. 3 kere oynandı, 2 sine gidebildim. BaşRoldeki Baritonlar, özellikle Eralp KIYICI harika idi. Oyun , sahneleme, orkestra muhteşemdi. "Macbeth" operası siyasi iradeye bir anlamda ince mesaj gonderiyordu. Bu sonbahar Ankara’da Tosca ve Macbeth operaları sahnelenecek.

Operalar içinde de en sert, en haşin, en muhteşem Alman Richard Wagner Operalarının müziğidir. Yeni dönemde bir "Richard Wagner" operası Ankara ortamına iyi gider diye düşünüyorum, Neden Wagner?? Bence "termikçi"lere en iyi Wagner Opera müziği gider. Wagner 1813-1883 yılları arasında yaşamış. Sanıldığının aksine Hitler ile bir ilgisi yok, aynı zaman diliminde yaşamamışlar. Çok güzel Opera bestelemesinden öteye bir başka çabası yok. Ne zaman bir termik santral sunumu izlesem, ne zaman bir konferans, panel, fuar, sergi gezsem fonda Wagner müziği duyarım, Nedendir bilmem? Zor sert bir müzik belki ondan herhalde.

“Şu anda dünyanın hangi operasında Wagner Operası sahneleniyor?" diye google taraması yaptım, bakın neler buldum,

Moskova'da 7 ayrı opera sahnesi var, bu yıl uzun zamandır ilk defa Wagner sahneleyecekler

Almanya’da Berlin Deutscher Oper'de Wagner var, Hamburg Stadt Oper'de var, Munich Bayerische Oper'de var,

Milano LaScala da var, Die Walküre,

Paris te 3 ayrı Opara sahnesinde Wagner 2011 ilkbaharında sahne alıyor,

Newyork Metropolitan'da 2-ayrı Wagner operası sahnelenecek,

belki "Sinemada Opera" imkanı ile Ankara’da da seyrederiz.

Londra Royal Opera House ta Kasım ayından sonra Wagner sahnelenmeye basliyor

Israel TelAviv Operasinda yok, çok normal, tatsız geçmiş olayları hatırlatıyor.

Prague Operasinda 2-ayrı Wagner repertuarda var. FlyingDutchmen ve, Tristan ve Isolde (2011)

Budapeşte Operası 2010-2011 repertuarında 5-ayri Wagner operasi var, inanılır gibi değil

Viyana Devlet operasinda 2011 yılında sadece “Uçan Hollandalı” var.

Sydney Operasında Wagner bir süre yok, BuonesAires Operasında “Tristan ve Isolde” var.

Peki Türkiye'de durum ne?? Izmir Operası repertuarında "Uçan Hollandalı" var, bu yıl oynarmı bilemem, oynarsa Izmir'e seyahat yapmak şart,

Ankara Operasında bir Wagner hazırlığı olduğu söyleniyor, henüz net bir açıklama yapılmadı, "TannHauser" sahnelenecek diye bir duyum aldık. Harika bir haber.

Istanbul Süreyya Operasında herhalde henüz öyle bir Wagner çalışması yok, ilerde belki olur. Istanbul Süreyya Operasinda 16-19-21-22 Ekim gunleri LaTraviata Operasi var. Biletleri internetten, sahnelenmeden 30 gün önce alabiliyorsunuz. https://www.dobgm.gov.tr/

Bu yıl LaTraviata Operasında üç ayrı başrol ekibi var, arka arkaya 21-22 Ekim Gunleri seyretmek harika olur, 21-22 Eylül günleri sabah saat 0930 da internet sayfasını açmalı hazırda bilet almak icin beklemeli, internet sayfası "buyur gel biletini al" deyince derhal tayakkuza gecmeli.

Sonra o günler için istanbul da kendimize iş/ program/ görüşme/ seminer ayarlamalı, nasıl olsa önümüzde 1-aydan fazla zaman var,

Bilet almak öyle kolay degil, bir kere ortadan biraz geriden alacaksin, bir gun sol köşeden, diğer gün sag köşeden alacaksin, ön orta iyi degil, salonu iyi goremiyorsun, sahnelenme sırasında salonda da oyun oynanabiliyor, arkanda ne oluyor anlamıyorsun,

Balkonda bilet, ancak salonda yer kalmamışsa alınır, eğer tek başına gidiyorsan, ve mecburen balkonda yerin varsa, birinci perdeden sonra salona ineceksin, bos koltuk bakacaksin, yer gösteren görevli güzel kızlar sana anlayış gösteriyorlar, kendileri salonda/ parterde boş bir yer bulup seni oturtuyorlar, balkondan seyretmek öyle kolay değil, düz baktığında sadece seyirciyi seyrediyorsun, sahneye için sağa veya sola devamlı bakmaktan başın tutuluyor.

"LaTraviata" operası Süreyya sahnesinde nerdeyse boş dekorla oynanan bir eser. Biraz eğik bir platform, üstünde bir koltuk, bir kumar masası, veya son perdede bir yatak, ama oyuncular harika balo elbiseleriyle görünüyorlar, herkes çok memnun, beyler siyah smokin, hanımlar güzel tuvaletler takılar mücevherlerle sahnede dolaşıyorlar.

Bakalım bu sezon orkestrayı kim yönetecek, umarım en sevdiğim şef Antonio Pirolli yönetir. Süreyya'da sahne küçük sesler cok iyi duyuluyor, her üç oyun ekibinin farklı tarafları var, insana sanki üç ayri Opera oynanıyor gibi geliyor.

Opera ya öyle hazırlıksız gidilmez, evde, arabada, işyerinde, kaset, CD, iPod, mp3 calar "LaTraviata" müziği alacaksın, hic durmadan dinleyeceksin, en az 1-2 gün hatta 1-hafta başka müzik dinlemek yok, her bir nota ses muzik kafana girecek, Opera konusunda konservatuar eğitimi almamış olsanda baştan sona melodiyi kafanda takip edebileceksin.

Opera'ya geliyorsan koyu renk takim elbise gomlek, kravat giyineceksin, benim lafım erkek seyirciye, Fenerbahçe maçına gidiyormuş gibi laubali blujean Fener formasıyla Operaya gelmek önce kendine saygısızlık. Maça gidiyorsan takım formanı giy, Opera'ya geliyorsan takım elbise giy, hanımlar zaten kendilerine yakışanı biliyorlar giyiyorlar.

Erken gidip en geç saat 19:30da salonda yerini alacaksın, oyun başladıktan sonra kendi aralarında sinemadaymış gibi konuşanlar cok olur, onlarla takışmaya gerek yok, "şişt" filan demeye, surat asmaya, uyarmaya gerek yok, yerini degiştir daha iyi, bırak hayatında bir kere Opera’ya gelmis konuşsun, bir başka uyaran nasılsa çıkar.

Program kitapçığından mutlaka almak lazım, kaç kişi geldiyseniz o kadar program kitapçığını beklemeden almalı, son dakikada konu okunmaz, zaten konu belli, perde üstündeki dijital yazıları okumak için kendini zorlama, kendini müziğin keyfine bırak, zaten cok tanıdık bildik bir müzik, mutlaka bir yerlerde duymuşsundur

Süreyya Opera sahne /salon olarak AKM'den daha küçük bu yüzden daha iyi, daha küçük olduğundan doğal sesler daha net duyuluyor, AKM çok büyük, opera icin bazan seyyar mikrofon kullanıldığını gördüm, bence doğru değil.

Birinci perde arada bir yarım bardak kırmızı şarap (Ankyra Merlot) icmek uygun olur, sonraki aralarda sade kahve insanı uyanık tutar. Ayrıca hatırlatayım, tuvalet merdivenleri çok dik, tuvalet ihtiyacını erken gidermek lazım, aralarda hemen gitmek iyi oluyor, sıvı alımını kontrol altında tutmakta fayda var,

LaTraviata Operasında son perde en guzel en dramatik bölüm, Başroldeki Soprano'nun kendisini gösterdiği sesini en güzel ortaya çıkardığı bölüm. Milano LaScala operasında seyirci en ufak yanlışı affetmiyor, beğendiği sanatcıyı çiçek yağmuruna tutuyor, beğenmediğini belli ediyor, bizde standart alkış var, çiçek göndermek yok, aslında ön sıralar çiçek getirmeli, beğendigi sanatçıyı çiçek yağmuruna tutmalı. Çıkışta karşıdaki muhallebicide yarım saat geçirmek, salep içmek iyi olur, kalabalık dağılır, taksi bulmak daha kolay.

Geçtiğimiz ilkbahar, MyBilet üstünden "Sinemada Opera" programı başladı. Ankara Panora AVM sinemasında 7.salonda bazan canlı yayin Opera seyrettik, "Simon BoccaNegra" ve "Carmen" seyrettik, insanlar gerçek Opera'ya geliyormus gibi idiler, canlı yayın bilet 40 TL, band yayın 30 TL idi, işletmeci, Opera öncesi beyaz köpüklü şarap ve çilek sundu, gelen seyirciler pek keyifli idi, birinde "Yekta Kara" hanım da seyirciler arasında vardı, Ankara operasının sanatçıları şef/ orkestra/ başrol oyuncuları/ koro sanatçıları nerdeyse tüm kadro ordaydılar,

Bu sonbahar, belki ayni uygulama devam eder, belki "Sinemada Opera" ile canlı yayın bir Wagner Operası görürüm. Ankara ODTU Mezunları Derneği açık hava Çim Amfide Opera/ KlasikBatıMüziği günleri planlıyor haberiniz olsun. Cumartesi günleri radyoda yayinlanan "Klasik Müzik Gündemi" (08.00-11.00) programında bakalım bu hafta neler sunulacak???

Klasik Müziksiz özellikle Operasız kalmayın. En derin saygılarımla

Haluk Direskeneli, Ankara, Eylül 2010

ithal kömür ucuz yakıt değildir

2010-08-16T18:06:00.012+03:00

Değerli Arkadaşlarım

Gectiğimiz hafta icinde 2 (iki) ayrı internet gazete haberinde (Milliyet ve YeniSafak) ithal kömürün ucuz olduguna dair yorumlar okudum. Yurdumuzda yerli/ yabancı yatırımcılar cok ucuza ithal komur yakan termik santral yatırımları yapıyorlar, yatırımlarının gerekçesini de ithal kömürün çok ucuz olmasına bağlıyorlar. Kömür santralları tipik bir "Baz Yük" santrallarıdır. Bu tür santralları, çok sıklıkla kısmi yükle veya start-stop modlarında (cold start/warm start) çalıştırmak, sakıncalı ve maliyetlidir ve işletme dönemlerinde arıza olasılıklarının (forced outage) yükselmesine neden olur. Bu riskleri asgari boyutlara indirgemek için, santralların işletme modunun önceden belirlenmesi ve buna uygun dizayn, kaliteli ekipman ve donanımları seçmek gerekir. Sadece ucuzluk kriterini esas alarak, düşük kaliteli ve zayıf teknolojilerle yapılmış, uygun olmayan işletme modunda çalıştırılmakta olan bu tür kömür santrallarinin ne durumda olduğunu ve hangi ekonomik kriterlerde çalıştığının en önemli reel sonuçlarını, şu anda devletin elindeki 18 ila 30 yılı aşkındır çalışmakta olan santralların geçtiğimiz yıllara sarkan sonuçlarına bakmak yeterli olacaktır. Henüz işletme tecrübesinin başında olan mevcut özel sektöre ait sınırlı sayıdaki kömür santralları bu konuda sıkıntılar yaşadıkları zaman zaman gözlemleniyor.

Yerli kömür santrallarının, baz yük olarak işletilmesinin en önemli sebebi, uzun dönemli ikili elektrik satış kontratları yapmaktır. Yerli kömür ile çalışan termik santrallarda elektrik üretim maliyetlerinde ileriye dönük bilinmeyen veya eskalasyona tabi olabilecek muhtemel oran çok düşüktür. Dolayısı ile, bilinmeyen riskinin çok düşük olması, ikili anlaşma yapma ve projenin kredilendirilmesinde önemli avantajdır. Doğal Gaz veya ithal kömür yakıtlı santrallerde ise elektrik maliyetinin içerisindeki yakıt girdisini ileri yıllara ulaşan sağlıklı fiyatlandırmak mümkün değildir.

Bu tür doğalgaz veya ithal kömür yakıtlı elektrik üretimi yapan bir santral ile ikili elektrik satış kontratı yapmak kolay değildir. Düşük kaliteli yerli kömürlerimize uygun olarak, kullanımda olan teknolojiler çevre açısından oldukça güvenlidir ve teknolojik gelişme ise sürekli gelişim sürecindedir. En önemli eksiklik, ülkemizde maalesef ilgili kurum ve kuruluşlarda yoğun bilgi noksanlığı ve eski / yabancı teknolojilerle tecrübelerini geçirmiş, şartlanmış kadrolardır. Temiz kömür yakma yani IGCC ve Oxy - Fuel teknolojilerinde yakın gelecekte daha çok ticari uygulanabilirlik devreye girecektir. Bu teknolojiler mevcut çalışan sistemlere de uygulanabilecektir. Yani, çevresel kaygılar daha da azalacaktır. Eğer sürekli daha az çevresel etki olsun isteniyorsa bunun maliyeti vardır, ama bu asla sıfır etki anlamına gelmez. Makul olmakla beraber daha bağımsız, katma değeri yüksek, güvenilir baz yük enerji tesislerine kavuşmak mümkündür.

Bugün Sugözü'nde çalışan bir ithal kömür santrali var, kömürü deniz aşırı ülkelerden geliyor, ancak Alman finansman bağlantılı, kömürü satan ihracatcı ülkelerin büyük dış borçlari var, bir anlamda barter/ degiştokuş yapıyorlar, fiyatlar ikili anlaşmalarla uzun donemli sabit tutulmuş, kömür fiyatlarının serbest kalacağı zaman zaten Alman yabancı firma herhalde santrali yerli ortaga satıp gidecek.

Sugözü'nün çevre normlarına uygun örnek santral olmasının sebebi, Alman Yeşiller partisinin bir dönem koalisyon ortaği olması ve çevre normlarını/ kanunlarını sert oturtabilmesi yüzündendir. Sugözü, Alman sermayesi ile kurulduğundan Alman çevre normlarına uygun, bu yüzden biz Türk mühendislerinin bugüne kadar hayatlarında görmedikleri büyüklükte toz tutma (ESP) filtrelerine ve bacagazı kükürtsüzleştirme (FGD) ünitelerine sahip, günde 24 saat yılda 365 gün (bakim haric) hep çalışıyor. Bize şaka gibi geliyor. Keşke bizde de Yeşiller partisi koalisyon ortağı olabilse ve çevre mevzuatı düzgün çalışabilse.

Yatırımcı her yerde en kötü malı en ucuza almaya meraklıdır, bakmayın çevreci geçinmelerine, bizim çevre normlarını zor tutturuyorlar, çoğu zaman onu da tutturamıyorlar ve caydırıcı olmayan çevre cezalarını verip çevreyi kirleye kirlete çalışıyorlar. Çevre kontrolleri bittikten sonra, toz tutma ünitelerini kapatanları, su arıtma sistemlerini durduranları çok gördük. Çevre kontrolleri herkesin işidir, sadece kamu denetimine bırakılamaz.

Gelelim ithal komurun gercek fiyatına. Biz "termikciler" yakıtın fiyatını "1 milyon British Thermal Unit BTU" cinsinden ve üst ısıl değerden hesaplarız. 6000-6500 kcal/kg üst ısıl değeri olan bir ithal kömürün bugün dünya piyasaları spot fiyatı Newcastle veya Rotherdam teslim ton başına FOB 95-100 US Dolar'dır. Üstüne %6-8 FOB-CIF liman teslimi taşıma masrafı ekleyin ve 1 milyon BTU karşılığını hesaplayın. Düz orantı aritmetik size sonuc 4.00 US Dolar/MMBTU çıkar.

Öte yandan AfsinElbistan 1150 kcal/kg alt ısıl değerli yerli kömürün maden ağzı fiyatı ton başına 8.00 US dolardır. Bu da size "1 milyon BTU" icin 1.60 US Dolar/MMBTU birim fiyat verir.

Soma'da merkez ocak 2100 kcal/kg alt Isıl değerli yerli kömürün maden ağzı fiyatı ton başına 24.00 US dolar'dır. Bu da size "1 milyon BTU" icin 2.00 US Dolar/MMBTU birim fiyat verir.

Özel bir şirketin işletmesini yaptığı Kangal linyitlerinde 1100 kcal/kg alt Isıl değerli yerli kömürün maden ağzı fiyatı ton başına 22.00 TL'dir. Bu da size "1 milyon BTU" icin 3.05 US Dolar/MMBTU birim fiyat verir.

Çatalağzı lavvar alti 3100 kcal/kg alt Isıl değerli taş kömürünün birim fiyatı yüksektir. Umarız düşer.

Cayirhan, Yatagan komur fiyatlarini da kontrol edin fiyat "1 milyon BTU" icin 2.00 - 2.50 USDolar civarindadir. Kamu santrallerinde yakıt fiyati cok dusuktur. ABD'de kömür esaslı termik santrallerde kömürün fiyatının 2.00 USD/MMBTU altında olması beklenir/istenir.

Öte yandan bizim yerli kömürde çok kül, çok su vardır, bu yüzden toplam randıman ithal kömürlü pülverize kömür santrallerine göre %10 düşük olabilir, ama bu hicbir zaman yerli kömür lehine fiyat avantajını değiştirmez.

"Rusya ithal kömür fiyatları ucuz" deniyor, Rusya'nın ithal kömür satış fiyatlari hiç bir zaman dünya ithal kömür fiyatlarından daha ucuz olmadi, Karadeniz sahiline ithal kömür yakacak termik santrali yaparsanız, Boğazları geçmediğiniz için taşıma olarak belki avantajlı gelebilir ama uzun donemde Rus kömür fiyatları hiç bir zaman ucuz degildir.

Biz 2-3 yıl önce spot piyasada ithal komur fiyatlarının, ve ona bağlı yüzen gezen Rus kömür fiyatlarının, ton başına 200+ US dolar oldugunu da gözlemledik, yani ithal kömür kontrolsüz yükselebilir, elinizden birşey gelmez, santralinizi kapatmak zorunda kalabilirsiniz. Siz yerli kömürden şaşmayın, yerli kömür santralini kendiniz inşaa edin, tasarımını kendiniz yapın, termik santralleri bugün eğer ufacık ülkeler bile yapabiliyorsa Türkler de yapar, yıllar boyu finansman yabancı diye yabancı tasarımlarına mahkum olduk, kamu kabul heyetleri boşu boşuna Polonya, Macaristan, Çek cumhuriyetine geziler yaptı. Termik santral tasarımını gözünüzde büyütmeyin, bugün termik santral temel ve detay tasarımını yapacak Türk mühendislik şirketleri artık var. ithal kömür ucuz değildir, bugün için yerli kömürden en az 2 (iki) misli pahalıdır, medyada yazılanlara kulak asmayın, onlar bilmiyorlar,

Selamlar saygılar,

Haluk Direskeneli

Nükleer Santral Ölçütleri ve Nükleer farkındalık

2010-07-10T11:10:00.025+03:00

Değerli Arkadaşlarım,

ODTU Mezunları Derneği Yönetim Kurulu üyesiyim, aynı zamanda Makina Mühendisleri Odası Ankara YK Üyesiyim. Her iki örgütte Enerji Komisyonlarından YK olarak sorumlu/ gözlemci üyeyim.

ODTUMD, MMO ve TMMOB olarak nükleer konusunda belirli bir tavrımız var. Bazı meslek odaları nükleer konusuna tamamen karşı. Bu çok kolaycılıktır. Bu durumlar, bana geçenlerde Mersin'de eylem yapan "teknolojiye karşı mühendisler platformu" konusunu hatırlatıyor.

Başka absürt benzerlikler sayayım, "eğitime karşı öğretmenler", "tedaviye karşı doktorlar", hatta "savunmaya karşı askerler", Yani olmayacak şeyler

İTU Enerji Enstitüsü Nükleer konusunda verdiği MSc ve PhD programları ile konuya ağırlığını koymuştur. Aynı şekilde Hacettepe Üniversitesi de nükleer konusunda çok ciddi akademik çalışmalar yapmaktadır. Öte yandan 1960-1990 arası Nükleer akademik geçmişi olan ODTÜ'nün Makina- Nükleer bölümünü 1990larda kapatıp, Sayın Rektörünün ağzından "Bu konu (Nükleer) gündemimizde değildir" demesi hüzün vericidir.

Nükleer bilim, Nükleer Teknoloji büyük oranda Makina mühendisliği konusudur. Yani bir anlamda Makina Mühendisleri meslek odası görev alanına girer. Biz mühendisler kafamızı kuma sokup bekleyemeyiz. Nükleer farkındalık bizim has işimizdir.

Ancak başkasının yaptığı nükleer santral ile nükleer teknoloji sahibi olamazsınız. Son 50 yıldır, yurdumuzda termik santral yapılıyor, başka ülkelerin mühendisleri tarafından yapılıyor, hala kendimize ait, tasarımını komple bizim yaptığımız bir termik santralimiz yok. Başkalarının yaptığı tasarımlar bize uymuyor, işletmede devamlı zorluklar çıkıyor, termik santraller hızla yaşlanıyor, çok çabuk kullanılmaz oluyor.

Nükleer konusunda insiyatifi ele almamız, yerel nükleer farkındalık politikaları geliştirmemiz gerekir. Şu anda yapılan kanun kapsamı Akkuyu Nükleer santrali ihalesine karşı olabiliriz, Sinop'ta yer seçimine karşı olabiliriz, yapılan uygulamayı beğenmeyebiliriz.

Ancak nükleer konusu bir gerçektir, içinde bulunduğumuz coğrafyada ihtiyactır, biz istemesekte bu bir öğrenme sürecidir, bu süreçin dışında değil içinde yer almalıyız, meslektaşlarımıza, ülkemize, insanlarımıza en uygun politikaları süreç içinde üretmek zorundayız.

Sivil Toplum Örgütleri, ilgili yerli kurumlar, meslek odaları bu işe soyunmaz/ görev/ sorumluluk almaz ise ise bu işin ekmeğini yabancı şirketler yer. Kararları da o zaman ulusal kurumlar değil, yabancı kurumlar/ organizasyonlar/ makamlar verir.

Taslak ta olsa bir yol haritası çizmemiz gerekir. Yukardaki (başlıktaki) link'te siyasi iradenin yayınladığı bir yol haritası var, ilgili kanun ve yönetmelikleri iyi incelememiz, paralel veya alternatif makul uygulanabilir çözümler üretmemiz gerekir.

Sivil Toplum örgütlerinin, yerli kurumların, meslek Odalarının, ETKB TETAS ve TEAK ile birlikte nasil bir çalışma yapma potansiyelinin olduğunu, ASME tarafindan verilen akreditasyon ve eğitimler ile ilgili neler yapılabileceğinin, bir Nükleer bir santralin güvenlik ve çevre gibi gereksinimlerinin doğrulanmasının ulusal bir kurum veya şirket tarafindan nasıl yapılabileceğinin tanımlarını, hepsinin ayarını biz çizmeliyiz.

Sivil Toplum Örgütleri, nükleer enerjiye karşı olabilir. Üyeler tek tek karşı olabilir. Ancak durum konu hakkında akıl yürütmesini, yeni politikalar ortaya çıkarmasını, farkındalık oluşturmasını engellemiyor. Sadece "istemezük" demek bir çözüm değildir, sadece kolaycılıktır.

Biz istemesekte bile, veya biz olmadan da bu süreç devam ediyor, düzenleyici kuruluşların olduğu kadar, doğrulama ve sosyal sorumluluk anlamında diğer kurum ve kuruluşların da süreç içinde görev alması gerekiyor.

Şu anda TAEK bu konuda yasal olarak görevlendirilen tek kurumdur. Ancak TAEK, dogrulama ve test gibi teknik isleri sorumluluğuna almayacak/ alamayacak ve bu yüzden sadece onay ve regulasyon makamı olarak görev yapmayı herhalde planlıyor.

Bu uygulama orta ve uzun vadede tüm bu işlerin yabancılar yarafından yapılmasına neden olabilir. Bu işler yabancılara bırakılmayacak derecede önemli hassas işlerdir. Gerekli eğitim yatırımları ve lobilerle bu işin önüne kısmen ya da tamamen geçilebilir.

Türkiye halen 30 civarında çevre ülkelerindeki nükleer ünitenin tesiri/ olası etkisi alanındadır. Biz kursak ta kurmasakta zaten nükleer tehdit altındayız.

Konuyu yakından takip edip, bilimsel olarak doğrularla desteklenmiş görüşlerimizi paylaşmalıyız. Yapılan işlerden, ülkemizin bunlara çok ihtiyacı olduğunu değerlendiriyoruz.

- Kullanılacak teknolojiler; hangisi en yeni, hangisi en az nükleer madde ile çalışıyor ve atığı az, daha az soğutma suyu istiyor, ne kadarı Türkiye de yapılabilir, hangisinde kötü deneyimler var nasıl önlem alınmış, hangi teknoloji asla Türkiye'ye hiç girmemeli, bütün bunları değerlendirmeliyiz.

- Nükleer güvenlik; Avrupa Birliği bu konuda ortalama her ay bir direktif veya tebliğ yayınlıyor. Türkiye AB piyasa direktiflerini hızla uyumlaştırdı. Nükleerle ilgili olanlarda ne yapılıyor? net değil. Nükleer santral için karar aşamasındayız ama gerekli güvenlik mevzuatında nerdeyiz? net bilinmiyor. Yerel çevre halk nasıl korunacak? Santral işletilirken nasıl denetlenecek? , atıklar için kısa ve uzun vadeli çözümler ve gerekli denetimler ne olmalı?

- Yapılacak seçimlerin (gerek üstlenici firma ve ülkesi ve gerekse yer seçimi) siyasi, ekonomik , hukuki olarak irdelenmesi gerekir. Örneğin Rusya ile imzalanan modelin ne gibi sakıncaları, ne gibi avantajları var(!) bilelim.

Çalışma gurupları kurarak bu konuda bilgi olanları, bu alanda uluslararası deneyimleri olan ülkemiz uzmanlarını davet etmeliyiz. Buradan çıkan sonuçları kamu oyu ile paylaşmalı karar vericileri doğruya yönlendirmeliyiz.

Bir diğer konu "tedarik isleri"dir. Sadece test-sertifikasyon ve onay degil, işletme ve tedarik kontrolünün de Türkiye Cumhuriyeti kurumlarında olması gerek.

Görevli kurum Mühendis Meslek Odaları olabilir. Bu işleri biz yapmazsak 500 tane Rus/ Kore/ Alman mühendis bu işi yapar, bizim cebimizden çok paraya yapar, sonra da MMO, EMO, TMMOB bakar. Ben de "daha çok istihdam" diye boşuna yazmaya devam ederim. Nükleer Santral ölçütleri ve Nükleer farkındalık konularında Mühendis Meslek Odalarının, kamu niteliğinden faydalanmamız lazımdır. Değerlendirmenize ve görüşlerinize arz ederim. En derin saygılarımla

Haluk Direskeneli

Energy: Power to the foreigners as plants go to market

2010-07-08T19:13:00.001+03:00

By David O’Byrne, June 28 2010, FT

As a taster for the planned sell-off of Turkey’s state-owned power stations, the sale last month of 50 tiny hydroelectric power plants for almost $500m, could hardly have been more successful.

With more than 600 bids received for 19 groups of plants, the sale took two months longer than expected to complete and the prices paid averaged $3.7m per megawatt of capacity – more than two and a half times the cost of building the power stations from scratch.

This augurs well for the planned sale this year of 43 of the big state-owned plants, a figure that includes all 23 of the state-owned gas- and coal-fired power stations and 20 of the remaining hydroelectric plants – more than 12,000MW in all.

“For international power companies, buying in a privatisation sale means you don’t have to take a local partner, and it takes considerably less time to realise your investment than the two to three years it would take for a greenfield power plant,” says Cihan Saraoglu, energy analyst at EFG Istanbul Securities.

However, the expectation of intense foreign interest together with the potential for adding value to existing power stations means that prices are expected to be high.

Also, decades of underinvestment and bureaucratic delays have left many of the power stations in poor condition and in need of vast renovation. The four most efficient plants are to be offered for sale individually, but to ensure that even the worst are sold, the remaining 39 plants will be offered in nine groups, coupling the bad with the good.

“Most of the state-owned plants are inefficient and require lengthy maintenance,” explains Mr Saraoglu, pointing out that the three state-owned gas-fired plant have efficiencies as low as 60 per cent, against industry standards of 80 to 85 per cent.

But he believes investment by buyers should see good returns: “Renovation would mean less downtime and much more efficient operation. And you always have the option of increasing the installed capacity, which in turn lowers cost per megawatt.”

But the need for renovation goes beyond the need to increase efficiency. Many of the thermal power stations fail to meet even Turkey’s poorly implemented environmental regulations.

One plant, the 600MW Yatagan coal-burning power station, has for the past decade suffered repeated closures and fines for exceeding sulphur dioxide emission levels.

“Some of the plants are a veritable disaster,” says Haluk Direskeneli, an Ankara-based energy consultant. “Unlike private sector plants, the state power plants have generally not been obliged to meet environmental regulations,” he says.

Under the conditions of the sale, buyers will be given up to three years to bring their purchases up to scratch. “That sounds like a long time, but it’s not feasible to do it immediately,” he explains.

Turkey’s energy policy dictates that domestic resources should be used wherever possible, which means that power stations will be forced to continue to burn low grade local coal for the foreseeable future.

The policy also creates an added consideration for potential buyers interested in the smooth operation of their new purchase. The sell-off currently offers the 13 state coal-fired power stations as stand-alone operations, reliant on nearby state-owned coal mines as their only source of fuel.

“If you can’t control the coal production, you can’t guarantee the efficient operation of the power plant,” explains Haluk Direskeneli.

It is a dilemma that has already seen the postponement of the first planned sell-offs, scheduled to begin this month. Legislation that will allow the mines to be sold with the power stations is expected to be passed by parliament, ensuring the sale continues before the end of the year.

Mr Saraoglu sees the issue more as an opportunity than a stumbling block: “Companies with no mining experience will form joint-ventures with mining companies – either from Turkey, or overseas.”

Questions remain over purchase guarantees however, which many believe should be offered in order to ensure the sales.

Guarantees already exist for new projects in Turkey’s renewable energy sector, such as the 4,800MW nuclear plant for which the government recently signed a contract with a Russian-led consortium.

“Nothing has been said yet,” says Mr Saraoglu, “But it would make sense to offer some guarantees – even if only for a short time.”

On SyberWorld

2010-07-04T09:52:00.010+03:00

Photo: Dilek & Me, ODTU KKM, 4th July 2010, Graduation day

Değerli Arkadaşlarım

Küçük oğlum benim kullandığım deskTop PC'ye geçenlerde baktı,"Baba sana yeni bir laptop" lazım dedi. "Hatta iPodTouch en iyisi". Aynı mealde büyük oglum da dün bana "Sana yeni bir NoteBook alalım, rahat edersin" dedi

"Neden? dedim, evde eski-meski bir tane, isyerinde bir tane, gerektiğinde ödünç alabileceğim annende LapTop bir tane, toplam 3 tane PC var, ne bu bolluk??",

"E-postalarina hemen bakabilirsin" dediler,

"E-postalarima hemen neden bakayim??", dedim
gelen epostalarin yarıdan fazlası spam/ yani istenmeyen Eposta. Zaten onları ayırıyorum

Sonra üç (3) ayrı gözlüğüm var, iPodTouch kullanmak için bir tane daha gözlük alamam. Benim deskTop ekran büyük olmalı, sonra yazdığım yazının imlası düzgün olmalı, iPodTouch'larda imla yok, noktalama işaretleri yok, var da kimse kullanmıyor

Eskiden işyerinde şirketin verdiği bir tane PC vardı, hepimiz onu 1995'lerde ortaklaşa kullanıyorduk, herşeyi onlarla hallediyordum, çoğunluğu işle ilgili iletişim yapıyordum, cumartesi pazar kafam rahat gazete okuyordum, 2000'lerde internet ve Eposta çıktı, herkesin önüne ayrı bir PC koydular, iş saatlerinde internet/ Eposta trafiği devamlı açık, yetmiyor herkes 7/24 hiç durmadan Epostalarına bakmak istiyor. Bakıyorda ne oluyor, cevap mı veriyor?? veriyorsa bile 1-2 kelime, cümle tamamlanmıyor bile,

Zaman içinde oluşan toplam 5 tane ayrı eposta adresim var, iş ilişkilerim, özel aile içi yazışmalar, herbir şirket için ayrı eposta hesaplarımın hepsini bir anda OutLookExpress ile indiriyorum. Benim için 24 saat içinde bir kere baksam ve sadece adıma gelen herbir eposta ya cevap versem yeter.

Zaten ben ePosta ureten bir adamim, canim sıkıldığında çoğunlukla Enerji konularında, enerjiden sıkıldıysam esnaf lokantaları, Opera, klasik müzik, yerli şarap, tatil yöreleri, butik oteller konularında bir taslak metin yazar, e-group'lardan uygun olanına gönderirim, yorum düzeltme, soru, açıklama gelirse sevinirim, blog sayfamda bu düzeltmelere katkılara göre yenileme yaparım

Ingilizce ve Turkce 2 ayrı blog sayfam var. Ingilizce olan epey okunuyor, bizim piyasa ile ilgilenen yabancılar/ yatırımcılar daha fazla bilgi istiyorlar, biraz araştırmacı, biraz geleceğe notlar yazmayı amaçlayan bir yazı düzenim var.

Aklımdan geçeni yazıp blog sayfama gönderiyorum, terapi gibi, kafamdan çıkıyor ama bir yerde dökümante edilmiş duruyor, zamanı geliyor bir konu önem kazanıyor, orda durduğu yerden alıyorum, yeniliyorum, güncelliyorum, kullanıyorum

Gazete köşe yazarlarına Eposta gönderirim, "makalenizi beğendim, veya hiç beğenmedim", derim, gönderdiğim yorumlarıma cevap aldığım nadirdir, ama eposta'lar gidiyor, bir süre sonra bilinç altında bir şeyler filizleniyor, bakıyorum aynı köşede benim yorumlarıma göre yeniden şekillenmiş cümleler çıkıyor, kimbilir belki bana öyle geliyor.

Eposta'ları hemen almak, iPod ile cevap yazmak, en önemli zamanda bire-bir/ yüz-yüze iletişimi birakıp, SMS mesajları okumak bana saçma geliyor. Şurası bence kesin, iletişim yüzyüze yapılır, doğru ve etkili iletişim için telefon bile yetmez, konuşurken karşıdakinin yüz ifadelerini de görmek zorundasınız, eğer farklı kültürlerden geliyorsanız ayrıca vücut dilini, yüz tepkilerini çözmek/ anlamak için özel eğitim almanız gerekir.

Herkes E-Postalarını okuma derdinde, kimse iki satır ePosta yazmıyor, sizde benim gibi freelance/ serbest yazarların öylesine Eposta'larını okuyorsunuz,

Bu sabah (Pazar 4 Temmuz 2010) Ankara'da hava açık, sıcak, çok güzel, öğleden sonra ODTU KKM Diploma töreninde büyük Oglumun iki arkadaşı PhD diplomalarını alacaklar, her PhD bu yurda katkı demek, entellektüel sermayenin artması demek,

Selamlar saygılar

--
HalukDireskeneli@gmail.com